De nieuwe standaard kip

De laatste tijd valt het me op dat er rare teksten op verpakkingen van producten staan

“Eiersalade vrije uitloop eieren” Dat vind ik echt een raadsel. Sinds wanneer kunnen eieren zelf lopen. Bij mijn weten legt een kip ergens een ei en blijft het daar liggen. De eieren kunnen zelf niet bepalen of ze gaan uitlopen zonder het te vragen. Dat een kip vrij in en uit kan open daar kan ik me wat bij voorstellen, maar een ei?

Ik koop zelf altijd een “Ei uit de wei” dat klinkt goed en kan ik ook begrijpen. Het is alleen een beetje onduidelijk of je echt een ei uit de wei hebt. Als er door de kippengriep de kippen niet meer naar buiten mogen dan heb je geen “ei uit de wei”. De boeren mogen het wel als zodanig verkopen om de schade te beperken.

Gisteren had ik “Nieuwe standaard kip”. Wat moet ik daar nou mee? Het is echt een raadsel. Ik kan wel aanvoelen wat de Jumbo probeert te verkopen. Vlees van een kip die een goed leven heeft gehad maar dat is een veronderstelling. Je zou eerst moeten weten wat de “oude standaard” was. Vervolgens moet je weten wat de “nieuwe standaard” is. Deze zou je dan met elkaar moeten vergelijken om te weten of het een verbetering is. Als er “gangbare kip” op zou staan dan zou ik dat beter vinden. De Jan Modaal kip…

Ik wil eigenlijk gewoon vlees van een blije kip uit de wei die lekker heeft rondgescharreld op een erf. Het kan niet goed voor je zijn als je vlees eet van een gestreste kip. Er zal ook vast wel een therapie zijn waarbij je blije kip verzorgt om zelf blij te worden. De “therapeutische hulp kip”. Het risico is dan wel dat de kippen gestrest raken van troosteloze mensen die steeds achter ze aanlopen en oppakken. De kip zou eigenlijk leidend moeten zijn om je naar hoger en beter bewustzijn te brengen. (Ik heb even gegoogeld en het bestaat echt: kippentherapie.)

 

 

Mag niet of kan niet.

Mijn verblijf in het Antonius ziekenhuis was enigszins moeizaam. Kort gezegd komt het erop neer dat het niet mag of niet kan.

Bij de activiteitentherapie moest ik om te beginnen een dromenvanger maken. Dat wilde ik niet, ik wil geen dromenvanger. Zo’n raar ding met veren eraan. Leuk in een tipi maar niet in mijn huis. Je weet nooit zeker welke dromen gevangen worden. Het zou toch jammer zijn als mooie dromen in zo’n ding verstrikt raken. Ik vroeg ook of er een bepaald ritueel zou plaatsvinden om de dromenvanger te “activeren”. Daar hadden ze nog nooit over nagedacht. Het was meer een symbolische dromenvanger. Volgens mij bestaan symbolische dromen niet. Einde project dromenvanger.

Ik wilde graag sokken breien op een breiring. “We hebben hier geen breiring” “Oké. Dan wil ik leren haken, ik kan alleen maar breien. Haken lijkt me ook leuk”, “Dat kan ik jou in zo’n korte tijd niet leren”. Zo’n dromenvanger wil je door mijn strot duwen maar ouderwets haken dat valt mij niet te leren?

Er lag een breiwerk met loomgaren en daar kun je leuke kussens van breien. Ik wilde het breiwerk wel afmaken. Geen goed idee ook te moeilijk en de vulling was te duur.

Ik vroeg me af waar deze therapie toe diende. Het depressieve gevoel van ik kan niks werd er niet minder door. Koffie kreeg ik ook niet. Ik zag geen enkele reden om daar te blijven. Zo maar weglopen mag eigenlijk ook niet, maar die regel werd niet gehandhaafd. Ik ben koffie gaan drinken en heb de krant gelezen in het restaurant.

Bij het sporten ging het al niet veel beter. Ik wilde graag, wandklimmen  of boksen, maar dat mocht. Ik moest iets met mensen uit de groep doen, badmintonnen of iets met een bal. Die bal maakte een klote herrie en dat galmde in mijn hoofd dus daar had ik geen zin in. Ik probeerde duidelijk te maken wat mijn probleem was maar dat begreep de therapeut niet.

De keer daarop kregen we sambagym, lekker bewegen op muziek. Om te beginnen was de muziek niet echt mijn smaak. Maar oké daar kon ik nog mee leven. De stereo met discolichten maakte me helemaal gek. Ik probeerde subtiel aan te geven dat die lichten niet echt leuk waren. Dit was voor haar de aanleiding om de lichten op een andere stand te zetten. Meer kleuren die flikkerde op de maat van de muziek. Help!!! Ik vroeg of de lampen uit konden, maar dat ging natuurlijk niet.

Met de schoonmaakster ging het ook moeizaam. Om te beginnen wilde ze steeds mijn kamer schoonmaken als ik onder de douche stond. Dan begon ze op de deur te bonzen en riep schoonmaken!!! Ik was nog helemaal ingesopt en kan niet zo maar stoppen met douchen.

Vervolgens kon ze mijn tafeltje en nachtkastje niet schoonmaken als er meer dan drie dingen op lagen. Dat is mooi, dan blijf ze daar tenminste van af. Totdat zij zelf mijn puzzle er af gooide omdat ze het wilde schoonmaken. Toen was mijn frustratie tolerantie grens bereikt. Bij de activiteitentherapie wilde ik een deurhanger maken met een emmer en dweil erop en met een groot rood kruis er door. Dat mocht niet. Het was racistisch omdat ik ervan uit ging dat ze geen Nederlands kon lezen. De tekst “niet schoonmaken” vond ik te lang en symbolen werken altijd beter. Ik heb er toch één gemaakt omdat ik klaar was met de schoonmakers, einde oefening. Van de verpleging mocht het niet omdat het hier geen hotel was. Daar was ik al van op de hoogte, iedereen zou na één nacht uitgecheckt zijn.

Ik moest ook aangekleed bij het ontbijt zitten. Dat was onpraktisch omdat ik na het ontbijt wilde gaan douchen. Ik had een keer mijn spijkerbroek aangedaan met mijn pyjamashirt. Toen werd ik weggestuurd om me aan te gaan kleden. Ik dacht laat dat ontbijt maar zitten, ik eet wel een reep chocolade op mijn kamer. Vervolgens klopte ze op de deur of ik kwam ontbijten. Nee, ik heb geen honger. Dan moest ik er toch bij komen zitten, aangekleed. Ik zei maar niets over het schaars geklede meisje, die met haar stringetje en bh aan tafel zat met een luchtig iets erover heen. Dat noem ik niet aangekleed!

Een ander probleem was dat ik een heliumballon van Ernie wilde, maar die hadden ze nooit in het winkeltje. Wel die sacherijnige Bert maar geen lachende Ernie. Het was wel een prima motief om de afdeling te kunnen verlaten. “Waar ga je naar toe? Naar het winkeltje voor een Ernie”. Ondertussen kon ik rustig koffie gaan drinken in het restaurant. De verpleging vroeg nooit verder, ik kon altijd gewoon gaan. Totdat mijn medepatiënten zich ermee gingen bemoeien of beter gezegd me wilden helpen. Ze zouden meegaan naar de winkel en bij de kassa vragen of ze nog een Ernie hadden liggen en of ze hem wilde vullen voor mij. Erg lief maar niet nodig.

De televisie stond de hele dag aan. Daar werd ik ook gestoord van. Ik zat de hele dag alleen op mijn kamer omdat het daar stil was. Ik had wel gevraagd of de tv uit mocht, maar dat wilden ze niet. De verpleging deed er ook niets aan. Dan zit er niets anders op dan van mijn probleem hun probleem te maken. Met andere woorden, slopen die televisie. Een beetje rommelen met de afstandsbediening en kabeltjes en uit is de tv.

Zo gaat dat dus. Leer je je grenzen aangeven waar uiteindelijk niemand iets omgeeft.

 

 

 

 

 

dierenreismandjes

Gisteren ben ik naar de Starbucks gegaan om een lekkere kop chocolademelk te kopen. Altijd prima de Starbucks. Een groepje mensen met twee dierenreismandjes kwam binnen. Meestal zit er een kat in, deze keer leken de mandjes leeg te zijn.

Ik keek nog eens goed. Misschien moesten ze hun katten ophalen bij de dierenarts. Of nog een triester hadden ze de katten moeten laten inslapen.

Ik knoeide mijn chocolademelk op tafel en ging een paar servetjes pakken. Toen ik langs het gezelschap liep zag ik wat er in manden lag; één wurgslang  en een python.

Ik schrok me dood, omdat ik het akelige dieren vind. Misschien zaten er katten in en waren ze al opgegeten.

Wat ik niet begrijp is dat er mensen zijn die met een phython op stap gaan. Gewoon even gezellig lunchen met je slang.

Rare actie, er valt dus toch wat te beleven in het centrum van Leidsche Rijn

Let op de hamsters

Het zijn weer hamsterweken bij de Albert Hein. Als ik ergens een hekel aan heb dan zijn het die shit hamsters. Ik word er helemaal gek van al die hamsters op de vloer, in de schappen en de talloze onzin aanbiedingen. Voordeel bij de AH is niet altijd voordeel voor de klant.

Inmiddels kun je de hamsters ook tot leven brengen en je eigen hamster-selfie maken. Ik houd helemaal niet van selfies en zeker niet met een AH hamster. Op de website wordt gedetailleerd uitgelegd hoe je een hamster kunt activeren en dat je niet in paniek moet raken als je nog geen hamster hebt gezien. Dat vind ik vreemd, voor je het weet heb je een hamsterobsessie. “Waar zijn de hamsters?”

Breng de hamsters nu echt tot leven, Scan mij

De hamsters breng je tot leven door het hamsterwekenlogo of je Albert Heijn Bonuskaart te scannen. Kun je niet wachten om te beginnen maar ben je nog geen hamsterwekenlogo tegengekomen, geen paniek!Scan dan het logo hiernaast. Overal waar je dit logo ziet, in de winkel, in de Bonusfolder of Allerhande, komen de hamsters tot leven. Naast het hamsterwekenlogo kun je ook je Albert Heijn Bonuskaart scannen.

Bij de ingang van de winkel zijn er grote hamsters op de vloer geplakt. De hekjes gingen niet automatisch open. Ik dacht “Moet ik die hamsters zelf scannen om door te kunnen lopen?” Inmiddels stond ik vast en werd ik gevangen gehouden tussen de poortjes. Gelukkig werd ik gered door een meisje van de servicebalie die de poortjes opende Toen zag ik dat ik op de hamsters op de vloer stond, werd ik enigszins nerveus, “dadelijk komen ze tot leven, help”.

De handscanner heb ik niet gebruikt, voor je het weet zit er een hamster in. Die je allerlei dingen laat kopen die je niet nodig hebt. Komt hij in de scanner tot leven en gaat hij tegen je praten. “Hamsterweken: Laat deze aanbieding niet lopen.” Nou dan ga ik het apparaat slopen.

Bij het afrekenen met de zelfservicekassa werd het me ook niet makkelijk gemaakt. Een aantal zelfscankassas waren gesloten. De hamsters in de kassa zeiden: “ik ben momenteel niet aan het werk, zoek een andere kassa.” Je ziet een hamster met een drankje in een hangmat liggen. Toen ik uiteindelijk al mijn boodschappen had gescand  begon een hamster weer te zeuren. “Bij de kiptandoori hoort creme fraiche, bent u het vergeten? ” Dan verschijnt de optie: Ga terug of Eindig uw aankopen. Zo kom je nooit meer thuis als je steeds terug wordt gestuurd in de winkel

Wat ik opmerkelijk vind is dat er een aantal hamsters geradicaliseerd zijn. De AH wil daar niet veel over zeggen. Alleen dat ze een bomgordel dragen van een gebreide plastic AH boodschappentassen. Een aantal hamsters zou granaten aan de deur hebben gehangen. Ze zijn er tegen dat de  Albert Hein hamstervlees in katten- en hondenvoer  verwerkt. De hamster activisten krijgen steun uit het hele land. De AH heeft extra veiligheidsmaatregelen genomen.

Ze moeten er gewoon mee stoppen, met die hamsters. Het is mooi geweest, alle hamsters met pensioen.

 

 

 

Je moet het zelf maar weten, vervolg

Een aantal weken geleden heb ik een tekst geschreven over de website “Wish”. Een site met onder andere erotische producten. Degene die me de site had aanbevolen, was geshockeerd dat er dergelijke producten werden verkocht. Hij zou aan zijn zoon van vijftien vragen of hij ook erotische en porno-achtige spullen op de website had gezien. Die arme jongen had er niks mee te maken. Best wel sneu voor hem dat zijn vader wilde weten of hij naar pornosites kijkt. Ik dacht nog wel even aan zijn vrouw, maar zij is vast niet de bron. Ik zie het al gebeuren, komt hij thuis van zijn werk en vraagt hij aan zijn vrouw wat ze heeft gedaan vandaag “Er was weer een leuke aanbieding bij Wish, ik heb direct vier buttplugs gekocht”. “Goede actie, schat”.

Het gedoe met de site liet me niet los. Wat was er gebeurd? Ik stond te koken en ineens dacht ik, het is de buurjongen “Franske junior”. Hij maakt gratis gebruik van mijn internet op voorwaarde dat hij geen “gekke” sites bekijkt. Ik heb aan hem duidelijk gemaakt wat ik onder “gekke sites” versta. Geen porno dan wel kinderporno, geen onthoofdingsfilmpjes en andere debielen sites, waarvan ik het bestaan niet eens wil weten. Hij zou deze sites niet gaan bezoeken omdat hij bij het NFI werkt.

Ik moest hoe dan ook een keer met hem praten over zijn internetgebruik. Al was het alleen maar om vast te stellen dat hij geen ongepaste producten bekijkt en koopt. Na een paar dagen had ik alle moed bij elkaar geraapt om met hem te praten. Zachtjes klopte ik  op zijn deur en hij deed open. Ik zei dat ik even met hem wilde praten, maar die dag had hij geen tijd.

De volgende dag kwam ik hem tegen bij de douche, helemaal naakt op een te klein handdoekje na. Hij vroeg aan mij wat ik met hem wilde bespreken. Het voelde niet als  het juiste moment om met hem een gesprek te hebben over zijn gedrag op internet. Ik zei dat het probleem met mijn router weer was opgelost. Altijd fijn om niet bestaande problemen op te lossen. Hoe dan ook wil ik dat hij een eigen internetaansluiting regelt. Binnenkort ben ik een paar weken weg en ik laat het modem niet alleen voor hem aanstaan. Dan zal hij het op een andere manier moeten oplossen. Ik wil in ieder geval van die shit op mijn internet af.

Je moet het zelf maar weten.