Vincent, Stripbiografie

Bvincent schilder
Barbara Stok, Vincent, 2012

Een paar weken geleden heb ik in de boekwinkel van het Van Gogh Museum een stripboek gekocht over het leven van Vincent Van Gogh (1853-1890). De strip is gemaakt door Barbara Stok. De tekeningen zijn eenvoudig en de heldere kleuren komen overeen met de kleuren die van Gogh in zijn schilderijen gebruikte. Het maakt een vrolijke en naïeve indruk ondanks dat Van Gogh moeilijke periodes doormaakt.

Het verhaal dat Stok vertelt begint bij zijn aankomst in Arles de Provence in 1888. Het tweejarig verblijf in deze stad is niet alleen één van de heftigste periode in zijn leven, maar ook een van de meest productieve. Het was ook een hoopvolle tijd waarin Van Gogh veel plannen had voor de toekomst van de kunst. In april 1890 laat hij zich vrijwillig opnemen in Saint-Rémy de Provence. In 1890 vertrekt hij naar Auvers –Sur-Oise waar hij op 27 juli overlijdt.

Het is leuk dat je de schilderijen van Van Gogh herkent in de tekeningen. Bijvoorbeeld De Sterrennacht, De Zaaier en de portretten van La Berceuse en Joseph Roulin. Zo maakt hij zelf onderdeel uit van zijn schilderijen, al dan niet schilderend.

De nadruk ligt op de eigenzinnige Van Gogh, op wat er in zijn hoofd omging en niet op de feiten. Vincent van Gogh was een emotionele man met veel passie voor zijn werk. Als hij in woede uitbarst lijken de afbeeldingen te ontploffen. Het zijn flarden van wat er in zijn hoofd gebeurt.

vincent crisis
Barbara Stok, Vincent, 2012

Er staan ook fragmenten in van de briefwisseling tussen Vincent en zijn broer Theo. Door de afwisseling van een stripverhaal en brieven krijg je veel informatie over zijn innerlijke beleving.

Het verhaal laat ook goed de verandering zien van een hoopvolle schilder naar een depressieve verwarde man. Die blijft doorwerken en de schoonheid om hem heen blijft weergeven op het doek.

Op de laatste pagina staan twee grafstenen van Vincent en zijn broer Theo precies zoals op de begraafplaats in Auvers-sur-Oise .

Weer een boze meneer…

Gisteren stond ik bij de servicebalie in de supermarkt. Het meisje dat achter de balie werkte was even weg om iets te halen. Ik stond nog niet zolang te wachten toen een man achter me in de rij ging staan. Hij had een fles witte wijn in zijn hand en wilde snel wilde afrekenen. De man stond te stuiteren van ongeduld en al vrij snel ontplofte hij. Een meisje achter één van de kassa’s was volgens hem te druk bezig met een klant. Hij begon te schreeuwen: “Lui wijf kom eens hier naar de balie, je moet werken en niet zoveel lullen met je klant, het is vast erg gezellig maar ik heb vandaag nog meer te doen”. Dit herhaalde hij een paar keer tot het meisje achter de balie ging staan. Helaas had ze toen nog steeds geen tijd voor hem. Hierdoor werd hij zo mogelijk nog bozer.De mevrouw die gezellig aan het praten was met de met de kassière, zag ik denken: “Dit is verbale agressie en daar ga ik wat aan doen”. Het was zo’n type dat alleen maar eerlijke producten koopt en nog gelooft dat de wereld te verbeteren is. Op zich dapper om in te grijpen maar misschien niet zo’n goed idee. Ze probeerde hem uit te leggen waarom de kassière zo lang met haar bezig was. Het kon hem allemaal niks schelen, hij wilde afrekenen en door het gelul van haar duurde het nog langer. Vervolgens vroeg ze aan hem: “Hé, gaat het wel goed met je?”, waarschijnlijk om hem wat te kalmeren. Zijn antwoord was voorspelbaar, “Wat maakt dat uit hoe het met me gaat. Ik wil afrekenen!”

De vrouw was nog niet klaar met haar interventie, lichamelijk contact dat was de oplossing, even haar hand op zijn schouder. Hij sloeg haar hand weg en zei “lelijk wijf blijf van me af, ik wil afrekenen, wat is daar nou zo moeilijk aan”. De vrouw gaf het nog steeds niet op: “Op zaterdag is het altijd druk in de supermarkt, als je geen tijd hebt dan moet je niet op zaterdag gaan winkelen”. Ze probeerde het probleem bij hem te leggen, maar ook dat was geen succes. Uiteindelijk kon de man afrekenen, maar hij kon het niet laten om nog een keer tegen de kassière te zeggen dat ze een lui wijf was. Daarna liep hij weg.