Moestuin

Nu er bijna twee jaar verstreken zijn na het overlijden van mijn moeder krijg ik wat meer ruimte in mijn hoofd voor de mooie herinneringen aan haar.

Haar groentetuin bijvoorbeeld waar ze heel wat uren doorbracht. Het was geen grote tuin maar er groeide meer dan wij als familie konden eten. Elke dag ging ze er aan het einde van de middag er naar toe om groente te halen voor het avondeten. Ze trok haar groene rubberen laarzen aan die vreemd afstaken bij de kleding die ze droeg, een jurkje of een rokje. Zelden droeg ze een broek. Met een emmertje ging ze op pad naar de tuin. We woonden aan de rand van de stad waar een stuk grond met volkstuinen lag.

Ze maakte een praatje met de buren van de aangrenzende tuinen. Één buurman in het bijzonder vond ze aardig, Arntz. Bij alles wat hij verbouwde kwam hij naar haar toe. “Heb je ooit zulke mooie aardbeien gezien?” Er was altijd wel enige competitie, de sla bij de buren was altijd groener. Waarom willen de courgetten bij mij niet groeien?

Voor het zware werk zoals het omspitten van de grond of het grasmaaien van de sloten was mijn vader. Die had er eigenlijk niet zo veel zin in, hij sleutelde liever aan auto’s. Onder het motto “Je eet ook van de tuin” ging hij aan het werk. Om dezelfde reden moest ik in de zomer kruiwagens tuinbonen doppen of bessen “ritsen”. Die stopte ze dan in de vriezer voor de winter. Zelf kwam ik bijna nooit in de tuin. Na een paar keer planten om geschoffeld te hebben omdat ik dacht dat het onkruid was en bij het plukken van groente en fruit de hele plant vernielde hoefde ik niet meer mee. Ik ben ook nog een paar keer in de sloot gevallen toen ik er met een stok overheen wilde springen.

Onze kat Karel ging altijd met haar mee naar de tuin. Huisdieren waren eigenlijk niet toegestaan, maar een kat houdt je niet tegen. Zodra ze de sleutels uit de keukenlade haalde werd hij wakker. Hij mocht niet mee door de garage maar dat hinderde niet hij ging gewoon via het dak. Hij miauwde dan op een vreemde manier, alleen als hij naar de groentetuin ging. Daar lag hij in het warme zand te slapen.

Of het erg gezond was betwijfel ik. Ze gebruikte behoorlijk veel gif. Bijvoorbeeld bij de worteltjes anders krijg je er wormpjes in. Ook de frambozenstruik werd besproeid met gif om wormpjes te voorkomen. Soms gebruikte ze zoveel gif dat zelf bijna knock-out ging.

Bij een Volkstuin hoort zoals bij elke vereniging een bestuur en bij elk bestuur hoort ruzie. Toch wonderlijk dat mensen bijvoorbeeld ruzie kunnen maken over het plaatsen van een kas. Alleen van glas want plastic geeft rommel. Mijn moeder trok zich er weinig van aan. “Het zijn kleine Hitlertjes” en daar konden ze het mee doen.

 

 

One thought on “Moestuin”

Geef een reactie