Bloterik

Een vriend van mij is op vakantie op een naturistencamping. Nudistencamping heette het volgens mij maar dat was volgens hem absoluut niet het juiste woord. Ik begrijp eerlijk gezegd het probleem niet, nudist is afgeleid van het Engelse nude, het Franse nu of Spaanse desnudo. Het woord naturist veronderstelt dat je een onderdeel bent van de natuur. Maar dat je alleen naakt een onderdeel van de natuur bent dat vind ik vreemd. Kleding zou geen beletsel mogen zijn.

Aan het naakt willen zijn zit iets vreemds, iets wat onlogisch is, misschien is het ook wel onnodig. Waarom wil je in blootje in een stoel voor je tent een boek lezen? Ik mis de toegevoegde waarde. Oké je kunt geen koffie knoeien op je kleding, maar je krijgt wel hete koffie direct op je huid. Kleding heeft ook een beschermende functie. Waar laat je je mobiele telefoon als je geen broek draagt? Misschien willen naturisten geen telefoon bij zich hebben.

Je zou kunnen zeggen dat het naaktlopen alle sociale klassen overstijgt, het verbroedert. Er is geen verschil meer tussen een rijk iemand met dure kleding aan en een arm iemand met goedkope kleding. Iedereen is gelijk aan elkaar. Nou heeft de mens de innerlijke behoefte om zich te onderscheiden van anderen en om tot een groep te behoren. Totale gelijkheid zal er hierdoor nooit zijn. De één heeft bijvoorbeeld een kleine tent terwijl de ander een dure camper heeft. Zo ontstaat er dan toch weer een groep “de rijke campernaturisten”.

Ben ik preuts omdat ik niet naakt wil rondlopen? Het probleem is dat ik andere mensen niet wil confronteren met mijn naakte lichaam. Ik loop ook niet rond in kleding die mijn dikke buik accentueert.

Ik ben weleens naar een naaktstrand gegaan omdat ik wilde zwemmen in de zee en geen badpak bij me had. Het naakt zijn was dus puur uit praktische overwegingen. Ik voelde me ongemakkelijk tussen al die naakte mensen en liep wat gegeneerd over het strand naar de zee. Wat ik me nog goed kan herinneren is dat niet iedereen een mooi figuur had, eerder het tegenovergestelde. Veel witte, dikke mensen.

Ik kreeg een appje van mijn vriend op de naturistencamping dat hij een workshop hoelahoepen wilde geven. Ik zou zeggen hoepel op, al die zwaaiende piemels dat zou me teveel worden. Later kreeg ik een berichtje dat er weinig animo was voor zijn workshop. De naakte medemens heeft toch nog een grens aan zijn of haar activiteiten in je blootje.

Wat mij het beste lijkt is als we het hele naturistengedoe opheffen en dat iedereen op elke camping of op elk strand naakt mag rondlopen. Weg met de naaktstranden en de naturistencampings. Dat geeft ook de optimale vrijheid. Je hoeft niet meer verplicht tussen naakte mensen te gaan liggen. Een einde aan het verbond van naakte mensen; ik loop naakt dus jij mag ook naakt lopen. Nee, iedereen mag overal naaktlopen. Het zal even wennen zijn, maar uiteindelijk is dit het beste.

 

 

 

Palau de la música Catalana

Palau de la música Catalan
Palau de la música Catalana

Het Palau de la Música Catalana werd tussen 1905 en 1908 gebouwd door de modernistische architect Lluís Domènech i Montaner als centrum voor de koorvereniging Orfeó Català. Het gebouw ligt in de buurt van Sant Pere, één van de mooiste plekken in Barcelona en is al meer dan honderd jaar een plek voor het concertleven van de stad.

Het Palau de la Música Catalana is één van de mooiste gebouwen van het Catalaanse modernisme. Het is het enige concertgebouw dat is uitgeroepen tot werelderfgoed door de UNESCO (4 december 1997).

Foto’s: Mayke Merkx

fullsizeoutput_51a
Muur achter het podium half-mozaïek, half reliëfen muzen. De bovenlichamen werden gebeeldhouwd door Eusebi Arnau en het mozaïekwerk van hun lagere lichamen werd gemaakt door Lluís Bru. In het midden staat het Catalaanse wapenschild.
IMG_1154
Detail van de achttien muzen. Elk van de vrouwen bespeelt een ander muziekinstrument. De muze links is de enige die op haar jurk het wapen van Oostenrijk en dubbelkoppige adelaar van de Spaanse Habsburgse dynastie toont.
fullsizeoutput_511
De wanden aan twee kanten bestaan voornamelijk uit glas-in-loodramen in prachtige bogen. Met bloemmotieven.
fullsizeoutput_512
De rit afgebeeld van de valkyries in Wagner’s opera Die Walküre
fullsizeoutput_506
Tussen de Dorische zuilen de buste van Beethoven. De rechterkant van de zaal vertegenwoordigt klassieke muziek.
fullsizeoutput_513
Omgekeerde koepel van glas in lood ontworpen door Antoni Rigalt
fullsizeoutput_50f
De wanden aan twee kanten bestaan voornamelijk uit glas-in-loodramen in prachtige bogen,
fullsizeoutput_500
Linkerkant van de concertzaal, het podium met muze, orgel en het Catalaanse wapenschild
fullsizeoutput_50a
Een buste van Anselm Clavé, een beroemde koorregisseur die een instrument was voor het herleven van Catalaanse volksliederen, aan de linkerkant van het podium. Zittend onder dit standbeeld, gebeeldhouwde meisjes die het Catalaanse lied “Les Flors de Maig” (De bloemen van mei) zingen. De linkerkant van de zaal vertegenwoordigt volksmuziek.
fullsizeoutput_50d
Sala Lluís Millet van boven
fullsizeoutput_50c
Zaal met buste van Lluís Millet, stichter van de Orfeó Català.
fullsizeoutput_50b
Het balkon met een dubbele zuilengalerij met karakteristieke kleuren en versieringen.
IMG_0136
Buitenkant met bloemen betegelde kolommen en daarop de bustes van Bach