Je moet het zelf maar weten, vervolg

Een aantal weken geleden heb ik een tekst geschreven over de website “Wish”. Een site met onder andere erotische producten. Degene die me de site had aanbevolen, was geshockeerd dat er dergelijke producten werden verkocht. Hij zou aan zijn zoon van vijftien vragen of hij ook erotische en porno-achtige spullen op de website had gezien. Die arme jongen had er niks mee te maken. Best wel sneu voor hem dat zijn vader wilde weten of hij naar pornosites kijkt. Ik dacht nog wel even aan zijn vrouw, maar zij is vast niet de bron. Ik zie het al gebeuren, komt hij thuis van zijn werk en vraagt hij aan zijn vrouw wat ze heeft gedaan vandaag “Er was weer een leuke aanbieding bij Wish, ik heb direct vier buttplugs gekocht”. “Goede actie, schat”.

Het gedoe met de site liet me niet los. Wat was er gebeurd? Ik stond te koken en ineens dacht ik, het is de buurjongen “Franske junior”. Hij maakt gratis gebruik van mijn internet op voorwaarde dat hij geen “gekke” sites bekijkt. Ik heb aan hem duidelijk gemaakt wat ik onder “gekke sites” versta. Geen porno dan wel kinderporno, geen onthoofdingsfilmpjes en andere debielen sites, waarvan ik het bestaan niet eens wil weten. Hij zou deze sites niet gaan bezoeken omdat hij bij het NFI werkt.

Ik moest hoe dan ook een keer met hem praten over zijn internetgebruik. Al was het alleen maar om vast te stellen dat hij geen ongepaste producten bekijkt en koopt. Na een paar dagen had ik alle moed bij elkaar geraapt om met hem te praten. Zachtjes klopte ik  op zijn deur en hij deed open. Ik zei dat ik even met hem wilde praten, maar die dag had hij geen tijd.

De volgende dag kwam ik hem tegen bij de douche, helemaal naakt op een te klein handdoekje na. Hij vroeg aan mij wat ik met hem wilde bespreken. Het voelde niet als  het juiste moment om met hem een gesprek te hebben over zijn gedrag op internet. Ik zei dat het probleem met mijn router weer was opgelost. Altijd fijn om niet bestaande problemen op te lossen. Hoe dan ook wil ik dat hij een eigen internetaansluiting regelt. Binnenkort ben ik een paar weken weg en ik laat het modem niet alleen voor hem aanstaan. Dan zal hij het op een andere manier moeten oplossen. Ik wil in ieder geval van die shit op mijn internet af.

Je moet het zelf maar weten.

 

 

 

 

 

 

Blokfluit

De afgelopen weken probeert iemand in de buurt om blokfluit te spelen en oefent iemand anders voor de Voice of Holland. Tegenwoordig hebben we allemaal een muzikaal talent. Het moet alleen nog verder ontwikkeld worden. Dan krijg je dus mensen die elke dag een uur staan te zingen of op hun blokfluit spelen in de tuin. Het meisje met de blokfluit maakt weinig progressie, het liedje “Boer wat zeg je van mijn kippen?” klinkt erg vals. Het andere meisje van de Voice, dat gaat niets worden ofschoon ze vol overgave zingt.

Dan is er ook nog het kinderdagverblijf. Door het mooie weer zaten ze veel buiten te zingen. De leidster speelde op haar blokfluit steeds hetzelfde liedje: ‘Klap eens met handjes, blij blij, blij’. De peuters zongen vrolijk mee. Ik werd er echter gestoord van, steeds weer hetzelfde liedje. Ik kreeg er gewelddadige gedachten van. Muziek is ook een bekend middel om iemand te martelen. Ik kon haar blokfluit inmiddels door haar strot duwen.

Op de lagere school moest ik na schooltijd naar de blokfluitles maar dat werd geen succes. Ik wilde eigenlijk piano spelen en geen blokfluit. Het idee dat ik eerst noten moest leren lezen met een blokfluit vond ik idioot. Bovendien wilde ik na schooltijd veel liever in bomen klimmen.

Voor de lessen moesten we van de dependance naar het hoofdgebouw lopen. Dat was voor mij een mogelijkheid om te “ontsnappen”. Ik rende heel hard de andere kant op. De juffrouw kon roepen wat ze wilde maar ik ging alleen maar harder rennen. Er waren overigens alleen maar meisjes die naar de blokfluitles gingen. Daar baalde ik behoorlijk van. Als jongen was het niet nodig geweest om op de blokfluit te leren spelen.

Ik was helemaal niet gemotiveerd en in de les was ik erg irritant. Ik stak nog net niet de blokfluit omgekeerd in mijn mond maar daar is ook alles meegezegd. Ik kreeg ook steeds ruzie met een meisje die een plastic blokfluit had. Naar mijn mening moest een blokfluit van hout zijn. Een plastic fluit vond ik stom en het geluid was raar. De juf zei steeds dat het niet uitmaakte, maar ik was niet te overtuigen. Onder de tafel schopte ik het meisje tegen haar benen, in de hoop dat ze zou stoppen.

Gelukkig had ik goede vrienden die geen blokfluitles hadden. Zij gingen tijdens mijn les voor de ramen van het klaslokaal staan, ze trokken gekke bekken en bonsden op de ramen. De blokfluitjuf  probeerde hen wel weg te sturen maar dat lukte niet echt. Toen mijn vriendjes kluiten tegen de ramen gooiden raakte de juf overstuur en werd ik weggestuurd. Mijn moeder ging naar de juffrouw om opheldering te vragen. Ze barste al snel in tranen uit en zei “Neem haar alstublieft mee, al het geld van de lessen krijgt u terug” Daar strandde mijn muzikale ontwikkeling.

 

Larry onderbreekt Sammy

 

 

 

Je moet het zelf maar weten…

Vandaag had ik een afspraak met mijn begeleider. Vorige week attendeerde hij me op de website “Wish.”. Een site met handige spullen en leuke gadgets voor weinig geld. Ik moest eerst een profiel aanmaken om de site te kunnen zien. Dat is op zich al dubieus. De eerste aanbiedingen die ik zag waren nog al vreemd, een kersttoilet en een niet te missen aanbieding van buttplugs, vier voor de prijs van twee. Ik sloot de website direct omdat ik bang was voor een virus. Alles wat erotiserend is valt bij mij in de categorie virus. Even later dacht ik wellicht zijn de buttplugs een éénmalige aanbieding en staan er ook leuke dingen op de site. Misschien moet ik nog een keer naar de site kijken.

Wat ik toen zag ging mijn verstand ver te boven. Wie wil deze shit hebben? De buttplug met een staart eraan vond ik intrigerend. Volgens de tekening bij het product was het niet geschikt voor mannen. Er stond een kruis door de tekening van een man met staart. De site had ook een ruim assortiment aan sm-spullen. Bijvoorbeeld touwen om je vrouw  met armen en benen vast te knopen aan het plafond. Als je de bondage een kwartslag draait kan het ook gebruikt worden als hulp bij zelfdoding. Multifunctioneel. Er stonden ook een aantal sekspoppen op. De tepels en vagina waren afgeplakt met een rondje met kruisje erop. Bizar want bij veel echte naakte vrouwen waren de tepels nog wel te zien.

Op een gegeven moment vroeg ik me wel af waarom iemand mij deze site had aanbevolen. En welke items de tipgever had gekocht. Maar daar moest ik niet aan denken. De gedachte dat hij in een latexpak en een zweep achter zijn vrouw aanrent drong zich toch plotseling op. Met een staart krijgt hij haar makkelijk te pakken. GENOEG Ik vind het allemaal prima zolang ik er maar niet bij betrokken word.

staart

Vandaag vroeg ik aan hem waarom hij me had verwezen naar deze site. Dat ik niet  geïnteresseerd was in het assortiment. Hij zei dat zijn zoon van vijftien veel kocht bij deze site, Wish. Leuke gadgets, een drone bijvoorbeeld. Zelf had hij nog nooit seksistische spullen op de site gezien. Wonderbaarlijk maar niet onmogelijk.

 

Film perikelen

Ik ga regelmatig naar de film. Het liefst op een tijdstip dat niemand naar de bioscoop wil gaan, zaterdagochtend 11.15u. Dan kan ik rustig zitten en heb ik alle ruimte. Mensen in de bioscoop kunnen behoorlijk irritant zijn. Gisteren gebeurde er iets merkwaardigs, wat me overigens vaker overkomt. Mensen gaan vaak dichtbij me zitten terwijl er meer dan voldoende ruimte elders in de zaal is.

Toen ik binnenkwam zaten er drie mensen in een zaal met 200 stoelen. Alle ruimte leek me, maar dat viel tegen. Vlak voordat de film begon kwam er een echtpaar binnen. Omdat het vrije zitplaatsen waren,  konden ze kiezen uit 196 stoelen. Ra, ra, ra waar gaan ze zitten? Niet bij mij in de buurt, hoopte ik. Helaas, ze gingen godsamme recht voor me zitten. “Dit gaat niet waar wezen” dacht ik. “Van alle stoelen waaruit je kunt kiezen, kies je net de twee stoelen voor me”. Ik ben maar gaan verzitten, er waren nog genoeg lege stoelen. Het echtpaar keek me wel merkwaardig aan, in de zin van “Wat is jou probleem”. Ze hadden overigens ook een kopje koffie bij zich, dat gebeurt ook vaak als mensen bij me in de in buurt gaan zitten. Op zich is het geen probleem maar ze blijven eindeloos in hun kopje roeren. Ook als de koffie al lang op is, blijven ze roeren. Dat vind ik erg irritant. Ik krijg de neiging om het kopje uit hun handen te rukken, “Zo klaar, koffie gaat weg”

Dan heb je ook nog mensen die voortdurend door de film heen praten. Net alsof ze thuis op de bank voor de televisie zitten. Het kritieke punt is, het moment dat de voorfilms en reclame voorbij zijn en de film begint. Ik hoop dat ze dan ze ophouden met praten. Als mensen dan nog steeds praten, ben je de klos. Dan blijven ze tijdens de hele film praten. Ik zou er bijna van gaan bidden: “Wees gegroet Maria, vol van genade, laat deze mensen godverdomme hun kop dicht houden”

Als er vaste zitplaatsen zijn en het is druk dan vraag ik altijd of de stoel naast mij leeg kan blijven. Aan de ene kant is de muur en aan de andere kant een lege stoel, dat vind ik erg prettig.  Meestal lukt het wel. Totdat er een keer een pipo was die perse naast me wilde zitten. Toen hij naast me zat zei ik tegen hem dat die stoel bezet was. “Door wie dan?” was zijn vraag. “Door mij” Hij reageerde verbaasd “Hoezo heb je twee stoelen nodig?” “Kijk maar op je kaartje en dan zal je zien dat je niet naast me zit.” was mijn antwoord. Enigszins hoofdschuddend ging hij op een andere stoel zitten. Hij had ook een emmer popcorn bij zich. Ik dacht “als hij dat allemaal opeet plopt er uiteindelijk popcorn uit zijn oren”.

Ik vind het leuk om naar de film te gaan maar ik ga wel drie keer verzitten voordat de film begint. Ik heb een keer een experiment gedaan. Wat gebeurt er als je duidelijk zichtbaar met een zak chips en pielend met je telefoon in de zaal zit? Komen mensen dan ook in je directe omgeving zitten? Nee, mensen vinden dat zo irritant dat ze uit je buurt blijven.

Larry David, in the cinema

 

Draagbare audio

Afgelopen week heb ik een Bose bluetooth speaker gekocht. Er komt mooi geluid uit, en omdat hij rond is 360 graden geluid. Een beetje irritant is dat de speaker kan praten. Ik word vriendelijk begroet: “Hallo accu 90%, verbonden met iPhone van Mayke en iPod touch van Mayke”. Mocht ik me alleen voelen dan praat in ieder geval de speaker nog tegen me.

Bij de Mediamarkt wilde niemand me helpen, wat moet zo’n bejaarde met een bluetooth speaker? Ik luisterde dus maar mee met andere klanten. Er was een meisje die een bamboe speaker wilde omdat dit beter was voor het milieu. Daar is dus ook een markt voor. Heel hypocriet koos ze voor een andere speaker omdat het geluid beter was. Een jongen wilde een JBL speaker omdat al zijn vrienden deze ook hadden en dan kon hij zijn speaker koppelen. Hierdoor krijg je een all-surround effect als je met je vrienden in het park zit. Uiteindelijk koos hij voor Sony omdat deze een disco-effect had, lampje op de maat van de muziek. Die wilde ik dus absoluut niet, ik zou er gek van worden van al die gekleurde, flikkerende lampjes.

Toen ik naar de muziek luisterde uit mijn speaker, dacht ik er ineens aan dat er in veertig jaar veel veranderd is op het gebied van draagbare muziek. Ik begon met een Walkman en ik heb nu een speaker. Was tot nu toe het apparaat waar de muziek “opstond” leidend, nu is de speaker draagbaar en leidend, de telefoon is een bron van de muziek. Hieronder een kort overzicht van de geschiedenis van de draagbare audio.

Walkman Sony 1979
Sony Walkman 1979. Een draagbare cassette speler met een kleine koptelefoon. 

 

Sony discman
Sony Discman 1990. Een draagbare cd speler. Met In-Ear koptelefoon

 

179-0-USB MP3 speler - 13154 Stick
Mp-3 speler 1998. Met de komst van digitale audiobestanden Mp-3. Een soort USB-stick om muziek mee af te spelen.
iPod_Classic_6th_Gen_L_1
Apple iPod 2001. Inmiddels de iPod Classic. De eerste draagbare media speler met een harde schijf. 
ipod nano 1st generation
Apple iPod nano 1e generatie 2005. Kleiner en hierdoor makkelijker mee te nemen. In 2010 kreeg ik het bericht van Apple dat de accu kon ontploffen en ik hem gratis kon omruilen voor een nieuw iPod nano.
apple ipod nano 6e generatie
Apple iPod nano 6e generatie 2010, vervangende iPod
ipod-touch
Apple iPod Touch 2007. Draagbare mediaspeler met een multi touchscreen. Opvolger van de iPod Classic. Kan in principe alles wat een iPhone kan alleen niet bellen.
Apple-iPod-Touch-32-Go-Bleu
Apple iPod Touch 6e generatie 2012 Gebruik ik nu voornamelijk om muziek mee te luisteren en als woordenboek.
iPhone-5c-yellow
Apple iPhone 5c 2013. Op aandringen van mijn familie, mijn eerste smartphone, ze wilde graag dat ik kon appen. Gebruik ik nu als wekker.
iPhone-5s
Apple iPhone 5se 2016. 
Bose Soundlink Revolve
Bose SoundLink Revolve. “Overal urenlang muziek luisteren, zelfs in de regen”