Hulphamster

Van hulphond, via hulpcavia naar hulphamster.

Het kan raar lopen in het leven. Heb je alle vertrouwen in de hulpverlening en dan krijg ik dit te horen van mijn coach: “Wat vind je van een hulphamster? Het zijn erg snoezige dieren”. Ja hoor, vast heel snoezig maar niet in mijn huis. Gelukkig herinnerde hij zich wel dat ik een hekel heb aan de AH hamsters. “Dat is totaal iets anders, een echte hamster”. Nou sorry hoor, maar ik blijf sceptisch. “Wat moet ik daar dan van verwachten? Gezelligheid, levendigheid, genegenheid, warmte op een eenzaam moment?” De therapeutische werking zou vooral komen door het aaien van de hamster. Ik vrees dat ik er alleen maar gestresst van raak en de hamster doodknijp. Zo’n beest wil helemaal niet geaaid worden, dat is iets wat mensen denken. Het grootste deel van de tijd zit hij in zijn kooi en rent wat rondjes in een rad. Schijnt hij leuk te vinden rennen in een rad, ik geloof er niks van. Die beesten vervelen zich rot.

Vervolgens zijn we filmpjes op youtube gaan kijken. Blijkt dat één hamster niet kan, je moet er altijd twee hebben anders worden ze eenzaam en gaan ze dood. Maar zo’n hamster heeft mij toch als maatje? Zo ziet die hamster het dus niet, hij wil een lotgenoot, samen in één kooi. Toen ik hoorde in een filmpje dat ze vreselijk piepen was ik er helemaal klaar mee. Wat een gekkigheid zo op de maandagochtend.

Puzzel Jodenbreestraat

De laatste tijd vind ik het leuk om te puzzelen, een rustgevende activiteit. Althans dat hoop je, dat je er rustig van wordt. Ik ben bezig met een puzzel van een tekening van het Rembrandthuis in de Jodenbreestraat in Amsterdam.

Een vriend heeft me deze puzzel cadeau gedaan. Ik was er erg blij mee. “Oh wat leuk, dat had je niet hoeven doen.” De puzzel zit in een melkpak en telt 500 stukjes. Moet te doen zijn. Dat past ook prima op mijn tafel.

jodenbree-tekening-1.jpg

Het ging al fout bij de afbeelding. Op de voorkant van het pak zijn de zijkanten ervan af gelaten. Op de achterkant staat een klein plaatje van de volledige puzzel. Om de rand te leggen was al een bijna een onmogelijke opgave. Maar dat is gelukt!

Vervolgens puzzel ik me suf met de rest. Wat een ramp, het plaatje op de voorkant klopt ook niet. Daarnaast passen de stukjes niet altijd even goed. Dan wordt het echt een kwestie van met je vuist op de puzzel slaan. “Godsakker jue, waarom past dit niet!” Op een gegeven moment kwam ik er achter dat ik een deel van de puzzel op zijn kop had gelegd. Tja, dat gaat helemaal niet werken. Bij mij plopt steeds de gedachte op, “Leuk cadeau, maar dat had je niet hoeven doen” Mocht het me ooit nog lukken om hem helemaal af te maken dan maak ik er een foto van.

De puzzel is waarschijnlijk bedoeld als een souvenir. Het is vast niet de bedoeling dat je hem daadwerkelijk gaat maken. Toch geef ik het nog niet op, met wat tijd en geduld moet het lukken.

Draaideur Nijntje

In het UMC kun je een ribfluwelen Nijntje kopen, de opbrengst gaat naar het Wilhelmina Kinderziekenhuis. Met dit geld kunnen zieke kinderen wat leuks gaan doen. Ze hadden verschillende kleuren: bruin, grijs, roze, groen, wit en blauw. Ik twijfelde over de kleur en stelde mijn aankoop steeds uit. Tot het moment dat ik zag, dat er alleen nog maar bruine en grijze Nijntjes waren. De verkoopster in de winkel wist niet of er nog andere kleuren op voorraad waren.

In de draaideuren bij de ingang hingen er Nijntjes als kerstdecoratie. Ik vroeg aan de verkoopster of ze er één blauwe voor me uit wilde halen. Bruin en grijs vond ik niet echt feestelijk. Het was onmogelijk om een Nijntje eruit te halen, “Daar kunnen we niet aan beginnen”. Nou ja, dan koop ik maar een bruin Nijntje

Ze begreep wel dat een blauwe leuker was voor mijn kleinzoon. Ik ben 46 dus het zou kunnen, maar ik vind het nogal vroeg om oma te zijn. Ik overwoog nog even om te zeggen dat ik zelf graag met een knuffel slaap, dat er helemaal geen kleinzoon was. Ze vroeg of het een cadeautje was. Ja inmiddels wel, dan was ze nog even bezig met inpakken terwijl er een lange rij achter me was ontstaan.

Na de kerst haalden ze de kerstversiering uit de draaideur. Ineens stond er een blauw Nijntje in de winkel. Gelukkig had ik het bonnetje bewaard en de kaartjes er nog aan laten zitten. Ik wilde mijn bruine Nijntje ruilen voor de blauwe. Ik hoopte erop dat ik niet weer als een oma zou worden aangesproken. Helaas, ik kon hem ruilen en ze begreep dat mijn kleinzoon er blijer van werd. Helemaal omdat op het Nijntje glitters zaten. Nu heb ik ineens een disco-Nijntje

Ik voel me inmiddels hoogbejaard. Wat gebeurt er als ik echt een oma zou kunnen zijn, word ik dan een overgrootmoeder?

Hoe dan ook hoop ik dat de kinderen in het WKZ een leuke middag hebben.

De nieuwe standaard kip

De laatste tijd valt het me op dat er rare teksten op verpakkingen van producten staan

“Eiersalade vrije uitloop eieren” Dat vind ik echt een raadsel. Sinds wanneer kunnen eieren zelf lopen. Bij mijn weten legt een kip ergens een ei en blijft het daar liggen. De eieren kunnen zelf niet bepalen of ze gaan uitlopen zonder het te vragen. Dat een kip vrij in en uit kan open daar kan ik me wat bij voorstellen, maar een ei?

Ik koop zelf altijd een “Ei uit de wei” dat klinkt goed en kan ik ook begrijpen. Het is alleen een beetje onduidelijk of je echt een ei uit de wei hebt. Als er door de kippengriep de kippen niet meer naar buiten mogen dan heb je geen “ei uit de wei”. De boeren mogen het wel als zodanig verkopen om de schade te beperken.

Gisteren had ik “Nieuwe standaard kip”. Wat moet ik daar nou mee? Het is echt een raadsel. Ik kan wel aanvoelen wat de Jumbo probeert te verkopen. Vlees van een kip die een goed leven heeft gehad maar dat is een veronderstelling. Je zou eerst moeten weten wat de “oude standaard” was. Vervolgens moet je weten wat de “nieuwe standaard” is. Deze zou je dan met elkaar moeten vergelijken om te weten of het een verbetering is. Als er “gangbare kip” op zou staan dan zou ik dat beter vinden. De Jan Modaal kip…

Ik wil eigenlijk gewoon vlees van een blije kip uit de wei die lekker heeft rondgescharreld op een erf. Het kan niet goed voor je zijn als je vlees eet van een gestreste kip. Er zal ook vast wel een therapie zijn waarbij je blije kip verzorgt om zelf blij te worden. De “therapeutische hulp kip”. Het risico is dan wel dat de kippen gestrest raken van troosteloze mensen die steeds achter ze aanlopen en oppakken. De kip zou eigenlijk leidend moeten zijn om je naar hoger en beter bewustzijn te brengen. (Ik heb even gegoogeld en het bestaat echt: kippentherapie.)

 

 

dierenreismandjes

Gisteren ben ik naar de Starbucks gegaan om een lekkere kop chocolademelk te kopen. Altijd prima de Starbucks. Een groepje mensen met twee dierenreismandjes kwam binnen. Meestal zit er een kat in, deze keer leken de mandjes leeg te zijn.

Ik keek nog eens goed. Misschien moesten ze hun katten ophalen bij de dierenarts. Of nog een triester hadden ze de katten moeten laten inslapen.

Ik knoeide mijn chocolademelk op tafel en ging een paar servetjes pakken. Toen ik langs het gezelschap liep zag ik wat er in manden lag; één wurgslang  en een python.

Ik schrok me dood, omdat ik het akelige dieren vind. Misschien zaten er katten in en waren ze al opgegeten.

Wat ik niet begrijp is dat er mensen zijn die met een phython op stap gaan. Gewoon even gezellig lunchen met je slang.

Rare actie, er valt dus toch wat te beleven in het centrum van Leidsche Rijn