Keep out of my inner circle

Gisteren was ik heerlijk aan het wandelen in een bos waar bijna geen mensen waren. Vóór Corona zou ik gedacht hebben er loopt hier niemand, is het wel oké. Helemaal alleen in een bos is toch wel een beetje eng. Je weet nooit wie je tegenkomt. Eén of andere tbs’er op proefverlof bijvoorbeeld. Nu, ben ik erg blij om even niemand te zien. Geen bizarre inhaalmanoeuvres om de anderhalve meter afstand te bewaren.

Mijn rust werd wel verstoord door een man. Ik zat op een bruggetje op een bankje in de zon, te genieten van de omgeving. Toen ik een appje aan het versturen was, begon hij tegen me te praten. Nu zit ik al weken alleen thuis en ben ik niet meer gewend aan ‘echte’ mensen die tegen me praten. Ik reageerde dus niet meteen. Het enige wat ik hoorde was: “Dat hebben we toch afgesproken”. Verbaasd keek ik naar de man. Ik dacht ‘afgesproken, hier in een verlaten bos, ik ken je helemaal niet’. Bovendien had hij een enge hond, zo’n pitbull. Ik besloot om hem te negeren, zo’n halve psychopaat in een uitgestorven bos daar kun je beter geen aandacht aan besteden.

Hij bleef maar aandringen, u blokkeert de uitgang, anderhalve meter, “We hadden toch een afspraak”. Ik dacht: ‘Nee kerel, ik ken je helemaal niet. Een afspraak met jou? Griezel, ga weg!’ Uiteindelijk besloot ik om zelf weg te gaan. Zo’n man die maar blijft aandringen dat je een ‘afspraakje’ met hem hebt, daar word ik ook niet blij van. “Was dat nou zo moeilijk!” riep hij me na. Wie doet hier nou moeilijk, dacht ik.

Even later begreep wat hij bedoelde: ‘social distancing’, dat is de afspraak. Ik zou liever een andere term hanteren, namelijk ‘Keep out of my inner circle’.

Sterren aan de hemel

Vandaag was ik mijn huis aan het opruimen en vond ik de almanak voor het jaar 2020 van de astroloog Pater Ramon de los Pireneos, een kluizenaar. De almanak wordt al 145 jaar uitgegeven, daar zou je op moeten kunnen vertrouwen. Het is een traditionele, agrarische en astronomische kalender, gerangschikt op de meridiaan van Barcelona. Het bevat de heiligen, de grote festivals, de beurzen en markten van Catalonië en Andorra.

Helaas helemaal niet Corona-proof! Overal staat: trek er gezellig op uit met je familie en vrienden. Dat is nu niet de bedoeling. Deze pater heeft de rampspoed niet aan zien komen. Geen wonder dat Spanje zo zwaar getroffen is door Corona omdat er van dit soort bedenkelijke boekjes bij de mensen in huis liggen. Het enige wat nog wel klopt is dat vannacht de klok wordt verzet.

taco

Ook vond ik de Taco scheurkalender van ‘Het hart van Jezus”. Het bestaat al honderd jaar en is een klassieker is geworden. ‘Onmisbaar thuis, op kantoor, scholen, etc’. Het biedt dagelijkse informatie over heiligen, devoties, zonsopgang en zonsondergang, beroemde zinnen, notulen van de filosofie… Het zou een bespiegeling moeten zijn in het hectische moderne leven. Daar is inmiddels weinig van overgebleven. Ook in Spanje zitten de mensen de hele dag binnen en valt er tegen het virus niet op te bidden.

Op 28 maart staat het adagium van San José María Rubio: “Hacer lo que Dios quiere, querer lo que Dios hace” (Doe wat God wil, wil wat God doet). Dat is eigenlijk altijd wel van toepassing.

Nadat gisteren de Paus ‘Urbi et Orbi’ uitsprak voor een leeg Sint Pietersplein werd het alleen maar naargeestiger. Vooral omdat hij eerst moederziel alleen door de stromende regen over het plein liep.

Toch bizar dat deze pandemie niet in de sterren beschreven staat en dat iedereen overdonderd is door wat er gebeurt en vreest voor wat ons nog te wachten staat.

 

 

 

Toiletpapier stress

Volgens de premier kunnen we de komende tien jaar zonder problemen poepen. Dat is weer een hele geruststelling. Maar zoals vaker heeft Rutte vanuit zijn torentje niet een goed beeld van de dagelijkse werkelijkheid.

Het heeft me vijf dagen gekost om toiletpapier te kopen. Toen het hamsteren begon zag ik nog wel toiletpapier bij de AH liggen. Ik dacht, ‘thuis heb ik nog voldoende, dat hoeft nu niet’. Dat alle andere mensen in de supermarkt wel papier kochten had een signaal moeten zijn. Ik ben helaas niet zo gevoelig voor kuddegedrag en maak mijn eigen keuzes. 

Deze keer ging dat dus fout. Op de eerste dag dat ik voor een leeg schap stond was ik nog optimistisch en verwachtte ik dat het er de volgende dag wel weer zou zijn. Hoeveel toiletpapier heeft een mens nodig? Mensen houden er een keer mee op om het kopen, was mijn overtuiging. Ik merkte wel dat ik mijn toiletbezoek uitstelde. Minder naar het toilet gaan staat gelijk aan minder verbruik van papier. Ineens ging ik er ook op letten hoeveel papier ik per dag verbruikte. Hoelang kan ik doen met één rol? 

Bij de Biowinkel zag ik nog wel toiletpapier liggen, zeven euro voor vier rollen. Dat vond ik toch echt te gek. Op een dag moet er weer toiletpapier zijn, hield ik me voor.

Toen de horeca ging sluiten zag ik een mogelijkheid. Zij hebben vast papier en de komende weken gaat niemand daar naar het toilet. Misschien dat ze me een paar rollen zouden willen geven. Ik vond het een idiote gedachte en durfde het ook eigenlijk niet te gaan vragen. 

Wie had dat nou ooit gedacht dat toiletpapier een zorg zou worden. Voorheen ging ik naar de supermarkt met een lijstje waarop lekkere dingen stonden zoals een reep pure chocolade, Starbucks macchiato of Ben & Jerry ijs. Daar kon ik me dan op verheugen. Maar nu ging mijn hart ineens sneller kloppen van toiletpapier. 

Na meerdere dagen achter elkaar gevraagd te hebben bij supermarkten wanneer er weer toiletpapier was, met steeds hetzelfde antwoord “Het is er wel, maar niet in de winkel”, kreeg ik op woensdag een tip. Een jongen die vakken aan het vullen was zette zijn baan op het spel. 

“Ik mag het eigenlijk niet zeggen, maar vanavond komt er een voorraad toiletpapier. De vrachtwagen is er om zes uur en waarschijnlijk ligt het dan om half zeven in de schappen. U moet op tijd komen, dan kunt u misschien een paar rollen kopen.” 

Ik vond het erg vriendelijk van de jongen maar wel een zotte situatie. 

Bij een andere supermarkt hadden ze toiletpapier achter de balie verstopt. Toen ik vroeg of ze nog papier hadden, haalde ze een pak te voorschijn. Zestien rollen kon ik kopen. Ik was nog nooit iemand zo dankbaar geweest voor een pak toiletpapier. Het was wel een beetje eng om er mee over straat te lopen. Voor je het weet word je beroofd van je rollen. “Toiletpapier of je leven!” Met wat moeite lukte het me om de zestien rollen in mijn rugzak te stoppen. Dat voelde een stuk veiliger.

Voorlopig kan ik weer met een gerust hart naar het toilet. Toch zal ik er nu wel voor zorgen dat ik een basisvoorraad van zestien rollen heb. Tot nader order in ieder geval.

Hamsters in paniek

Waar ik vorige week nog wat opgetrokken wenkbrauwen zag bij mijn besluit om niet naar Madrid te gaan, zie ik nu de onrust in de ogen bij mensen in de winkels. Staan we wel ver genoeg van elkaar? Mensen die buiten de winkel in de rij gaan staan omdat er te veel klanten binnen zijn. Iedereen bedankt elkaar voor de ruimte die ze hebben gekregen, ‘niemand met Corona heeft in mijn nek staan hijgen’.

Bij de Albert Heijn reageren mensen geïrriteerd als ik te dicht bij hen in de buurt kom. Tja we leven in een klein landje en zitten al snel te dicht op elkaar. Het komt gewoon door die hamsters dat de pleuris hier is uitgebroken. Die beesten worden in China gemaakt, kijk daar ga je… Ik wil ook eigenlijk nog alleen maar Coronahamsters bij de Albert Heijn zien, met een mondkapje. Dat zou een hele opluchting zijn. Weg met die hamsters op hun paasbest. Achter de kassa wil ook geen mensen meer zien maar alleen nog kassières in hamsterpakken met automatisch desinfecterende poten. Het zijn rare tijden, dat vraagt om vergaande maatregelen. 

Gisteren was ik bij Altrecht en zag ik een dierenambulance voor de deur staan. Ik vroeg me even af of ik het wel goed zag en ging direct opzoek naar het gewonde dier. Dat kon ik niet vinden. Er waren meer mensen die vragend langs de ambulance liepen. “Worden verwarde mensen nu met de dierenambulance vervoerd, omdat er geen gewone ambulances meer beschikbaar zijn?” Misschien heb ik het in de nieuwe wet over het hoofd gezien en worden mensen nu als dieren afgevoerd.

Vanochtend begreep ik het ineens. Het waren natuurlijk de hamsters van de Appie die helemaal in de war waren geraakt door het plotselinge hamsteren. “Wat gebeurt er hier nu” riepen de hamsters tegen elkaar. “Geen hamsterweken, geen hamsteraanbiedingen en de schappen zijn leeg!” “Zijn wij overbodig geworden?!” “Dadelijk wordt we ontslagen” Enkele hamsters barsten in tranen uit. Anderen wilden zich van de lege schappen naar beneden gooien, uit wanhoop. Na crisisberaad op het hoofdkantoor bij de Albert Heijn is besloten om de hamsters te isoleren. “Zijn ze nou helemaal gek geworden”. Ze zitten nu dus in een isoleercel bij Altrecht om weer tot rust te kunnen komen. Rutte begreep de hamsters helemaal. “Hamsteren is niet nodig, maar asociaal.”

Corona crisis

Op vakantie neem ik altijd desinfecterende handgel mee. Het is bijna op dus voor mijn vakantie naar Madrid wilde ik nieuwe kopen. Ik volg het nieuws wel, maar waarschijnlijk onvoldoende om op de hoogte te zijn van de angst die er op dit moment heerst rond het Corona virus.

Kruidvat

Heel onbevangen liep ik de Kruidvat binnen en vroeg om desinfecterende handgel. Het meisje dat in de winkel werkte reageerde heel paniekerig. “Mevrouw dat is al dagen uitverkocht. We weten ook niet, wanneer we het weer binnenkrijgen. Daar kan ik echt niks over zeggen. We hadden gisteren twee dozen maar die waren binnen vijf minuten uitverkocht. Als eenmaal bekend is waar het te koop is gaat het snel. Via handgel App-groepen.”

Ik wist niet wat ik hoorde en was stupéfait.

“Voor 8 maart krijgt u het dus niet binnen als ik het goed begrijp”

“Nee, daar durf ik niks over te zeggen.”

“Dan moet ik maar dood, het is niet anders.” Het was een grapje, maar het meisje raakte helemaal in de stress: “Zo snel gaat u er niet aan dood mevrouw”.

“Oké”

Rituals

Vervolgens ging ik naar de Rituals. Nee, ook geen desinfecterende handgel.

“U begrijpt natuurlijk wel dat als de gel te laat komt dat ik dood ga. Dan ben ik geen klant meer van Rituals.”

Gelukkig begreep dit meisje dat het een grapje was.

“Met vaste klanten van Rituals komt het vast goed”.

“Corona-proof”.

“Precies, fijne vakantie”

Biowinkel

Daarna de Bio-winkel.

“Desinfecterende handgel, nee, dat hebben we niet. Dat hebben we ook niet in ons assortiment.”

“Heeft u geen biologisch vriendelijk middel als alternatief. Berenklauw-gel of zo. Of de  Bach Rescue Remedy?”

“Nee”

Ze verwees me naar de Etos. Nou, de biowinkelfanaten gaan dus als eerste het loodje leggen. Wel kocht ik een doosje vitamines, dat kan nooit kwaad.

Blokker

Bij de Blokker probeerde ze me WC-eend doekjes te verkopen.

“Dat helpt vast ook mevrouw”

“Er staat op: niet voor menselijk gebruik”

“Maar ja, als geen alternatieven meer zijn”.

“Nou, ik ga toch vast dood, doekje of geen doekje”.

Verschrikt keek ze me aan.

Apotheek

Bij de apotheek kwam ik op de wachtlijst voor desinfecterende gel te staan. “Na 8 maart hoeft het niet meer”

“Waarom, niet?”

“Nou ik ga op vakantie naar Spanje en in Nederland vind ik het niet nodig”.

“Maar er komen vast ook besmettingen in Nederland, het is een kwestie van tijd”.

“Het hele leven is een kwestie van tijd”.

Hema

Dan maar naar de Hema. Daar hadden ze kleine verpakkingen met 100% Hygiene doekjes. Dat leek me echt de oplossing. Het meisjes van de Hema dacht daar anders over.

“Ik weet niet of deze doekjes geschikt zijn voor het Corona-virus”.

“100% hygiëne is 100% hygiëne, je moet ergens op vertrouwen”.

Ze adviseerde me toch de grote verpakkingen smoelenpoetsers voor babies.

“Nou, ik ga voor 100% hygiëne.”

Gisteren heb ik zes doosjes paracetamol gekocht. Het gaat me niet nog een keer gebeuren dat ik achter het net vis. En paracetamol heb ik écht nodig, mocht ik besmet raken.

Deze hele situatie doet me denken aan het liedje ‘Zingende doden’ van Herman van Veen. Een slaapdrank dat via de tv wordt verspreid door een vreemde mogendheid.

Op een avond komt ons hele volkje om

niet door kwik of door vergif of door de bom,

maar door een slaapdrank die een vreemde mogendheid

over de beeldbuis en het avondblad verspreidt.