Sanitair ongemak

11 december 2014: Dixi-toilet wordt vervangen

Gisteren werkte ik in het museum. Er is een grote verbouwing gaande en dat levert stress op. Alle toiletten bijvoorbeeld waren stuk. Bezoekers konden alleen in het Bruna Huis naar het toilet. Daarvoor moet je naar buiten, met dit akelige weer geen pretje. We hebben wel een dixi-toilet voor gehandicapten in de tuin staan. Aan de gehandicapten medemens is gedacht. Uit solidariteit ben ik daar naar het toilet gegaan, althans ik heb een poging gedaan. Wat een smerig, oud, koud en donker hok was het. In de pot lag een substantie; bladeren, feces… Ik wilde eigenlijk niet weten wat het was, te vies. Mijn dappere actie heb ik gestaakt en ik ben naar het Bruna Huis gelopen. Voor deze sanitaire voorziening geen “De groeten van Merkx keurmerk”.
Na mijn toiletbezoek was ik wel enigszins in de war. Een bezoeker vroeg waar ze naar het toilet kon, ik verwees haar naar de kliko in de tuin. Haar dochter wilde er meer over weten, maar haar moeder niet. Laat maar…

Wat rest, een gezamenlijke koffer.

Afgelopen week was ik een paar dagen op vakantie in Sevilla. Alleen reizen leidt soms tot bizarre situaties. In het hotel zat een Nederlands stel te ontbijten. Achteraf gezien had ik hen beter kunnen begroeten in het Nederlands, gewoon goede morgen in plaat van buenas dias.

Ik zat rustig te ontbijten en El Pais te lezen. Ineens hoorde ik de vrouw tegen haar man zeggen: “Het geeft echt niet dat we vannacht niet konden vrijen. Je bent vast heel moe van de reis.” Die man was helemaal depressief, “Ja, ik ben ook geen achttien meer”. Ik had echt last van plaatsvervangende schaamte en verslikte me bijna in mijn koffie. Vreemd dat mensen in het buitenland niet goed letten op de mensen in hun omgeving.

Vervolgens gingen ze alle namen van vissen in het woordenboek opzoeken. Om te beginnen met “oester” vanwege de afrodiserende werking. Ik dacht, deze relatie is snel ten einde, als je niks anders meer met elkaar te bespreken hebt dan de namen van vissen.

De volgende dag zag ik hen weer in de hotellobby. We checkten tegelijkertijd uit maar gelukkig sprak ik toen alleen maar Spaans. Toch voelde het wel ongemakkelijk, er werden namelijk twee taxi’s besteld om naar het vliegveld te gaan. De taxichauffeur wilde mijn koffer pakken maar de andere blauwe koffer was van hen. Op het vliegveld stond ik in dezelfde rij om in te checken. In de lobby van het hotel viel het me al op dat hun relatie bekoeld was, ondanks dat zij het niet erg vond dat hij geen achttien meer was.

Ik vind het altijd leuk om te kijken naar vliegtuigen die landen en opstijgen. Ineens stond de man naast me en hij wilde een gesprek beginnen maar daar had ik geen zin in. Later zag ik dat ze niet meer bij elkaar zaten terwijl daar wel ruimte voor was. Hij zat met zijn rug naar haar toe. Het lijkt me echt vervelend als je relatie op vakantie eindigt. Wat doe je dan met je gezamenlijke koffer?

Zwarte pieterbaas leidt tot luid geraas

Vandaag ben ik jarig en dat is een feest.´s Middags heb ik geluncht met mijn familie bij de Rechtbank. Het was erg gezellig en het eten was lekker. Daarna ben ik met mijn moeder naar het Pandhof gelopen en hebben we de Domkerk bekeken. Een verjaardag zoals verjaardagen zijn. Maar daar bleef het niet bij.

Nadat ik mijn moeder naar het station had gebracht, fietste ik langs het Neude. Daar was een demonstratie tegen Zwarte Piet, een tiental mensen stonden er met spandoeken en protestborden. Er was een dame die Engels sprak en uitlegde wat haar probleem is met Zwarte Piet: “It’s a glorification of slavery”. Enigszins bizar want als buitenlander heb je wat mij betreft niets te zeggen over ons volksfeest. Daarna kwam er een andere vrouw aan het woord: “Zoals wij ons nu schamen over ons slavernijverleden zo zullen mensen over honderd jaar zich schamen voor Zwarte Piet”. Ze babbelde nog even door en ik voelde de agressie in mij opborrelen. Misschien moet ik een tegengeluid geven door bijvoorbeeld een leuk Sinterklaasliedje te zingen: “Wees maar gerust mijn kind/ ik ben een goede vrind/ want al ben ik zwart als roet/ ik meen het goed”. Zou mooi zijn geweest. Het leek me toch verstandiger om weg te gaan. Ik stond enigszins verbijsterd met mijn fiets midden op straat toen de politie een man arresteerde. “Halt u bent aangehouden”. Twee agenten in burger en één in uniform vlogen boven op de man die vlak bij mijn fiets belandde. De man verzette zich hevig. Omdat ik bang was van de gearresteerde man fietste ik snel weg.

vrouw met plattegrond

´t kan verkeren

De laatste tijd heb ik niet zoveel inspiratie voor mijn blog. Misschien komt het omdat ik binnenkort op vakantie ga. Ik ben in ieder geval tot de conclusie gekomen dat ik niet tegen onzekerheden kan. Van alles en nog wat kan vertraagd zijn, bus, trein, vliegtuig en taxi. Met wat pech bereik ik mijn hotel pas midden in de nacht. De luchtvaartmaatschappij kan gaan staken waardoor ik niet naar huis kan, toch maar extra medicijnen en kleren meenemen. Mijn medicatie wil ik overigens in de kluis bewaren. Een schoonmaakster die wil gaan trippen kan al mijn pillen jatten. Gelukkig heb ik ook een reisverzekering die snel nieuwe pillen regelt. Het kan ook zo zijn dat het hotel op 9 november in rook is opgegaan. Sevilla wordt geteisterd door een orkaan en dagen lang regent het zo hard dat ik niet naar buiten kan omdat de straten ondergelopen zijn. De hotelkamer ligt vol met hondenharen en ’s ochtends word ik vroeg wakker door geblaf. Waarom heb ik in godsnaam een kamer gereserveerd in een hotel waar honden welkom zijn. De foto’s van het hotel kunnen frauduleus zijn, het lijkt op een compleet ander hotel dan ik geboekt heb. Mijn bagage is ook zorgwekkend, hoeveel is 15 kilo? De koffer heb ik al gewogen en weegt 5 kilo, nog maar 10 kilo over voor mijn bagage. Voor elke kilo extra betaal ik tien euro. Dat kan een dure koffer worden.

Vrouwen en kaarten

Sevilla is een doolhof van kleine straatjes. Dagen lang heb ik gezocht naar de plek van mijn hotel op de kaart. Bril maar afgezet omdat ik de kleine lettertjes niet meer zo goed kan zien. “Het ligt links van het flamenco museum en rechts van Casa Pilatos”. Toch bleef mijn hotel onvindbaar. Sinds vandaag weet ik wat het probleem is; de kaart is gedraaid, het noorden ligt op de plek van het oosten. Ik heb hem direct bij het oud papier gegooid, daar word ik alleen maar gek van. Nog twee en een halve week voordat ik op reis ga. De komende tijd zal ik vrij nemen van mijn vakantie, even een dagje zonder reisgidsen, apps en kaarten.

Jeroen Bosch; zijn leven en kunst in een onstuimige tijd

Het woud heeft oren, het veld heeft oren
Het woud heeft oren, het veld heeft oren

Biografie

Jeroen Bosch, oftewel Hiëronymus Bosch, werd geboren rond 1450 en groeide op in ’s Hertogenbosch. In deze tijd was het de grootste stad in de Noordelijke Nederlanden.

Hij kwam uit een schilders familie. Jan van Aken (ca.1380-1455) zijn grootvader, verhuisde rond het jaar 1427 van Nijmegen naar ’s Hertogenbosch. Van hem zijn enkele religieuze opdrachten bekend. Over het werk van zijn vader, Antonius van Aken (ca. 1420-1478) weten we niet veel. Het familie atelier was een broedplaats voor de jonge kunstenaar en hij volgde zijn vader op als ambachtsman.

Op 15 juli 1481 trouwde hij met Aleit Vanden Mervenne een vrouw uit een vooraanstaande familie. Hierdoor en door zijn voorname klanten maakte Jeroen Bosch deel uit van de stedelijke elite. Het is zeker dat hij opdrachten kreeg van het kapittel. Hij speelde een belangrijke rol in de stad en was zijn hele leven gelovig. In het jaar 1486 trad hij toe tot het “Illustre Lieve Vrouwe Broederschap”, een vooraanstaand en religieus broederschap in ‘s-Hertogenbosch.

Het werk van Jeroen Bosch is vol sarcasme, spot en droombeelden. Één van de verklaringen hiervoor is dat hij leefde in een wereld vol van geloof in hekserij, alchemie en magie. Verder waren de mensen in de late middeleeuwen geobsedeerd door de mogelijk komst van de Antichrist.

Kunsthistorici denken dat de demonische onderwerpen in zijn werk ook voortkomen uit een literair werk, de Nederlandse versie van “Visio Tundali”, gepubliceerd in ’s Hertogenbosch aan het einde van de vijftiende eeuw. Dit boek beschrijft de reis van Tundali door de hel, het vagevuur en de hemel en zijn ontmoetingen met monsters, slangen, fantasie dieren en de subtiele marteling van de verdoemde zielen. We weten dat Jeroen Bosch dit boek kende omdat hij hieruit een scène schilderde.

Koning Filips II van Spanje(1527-1598) had een grote waardering voor Jeroen Bosch en hij verwierf een groot gedeelte van zijn werk.

Jeroen Bosch overleed op 19 augustus 1516 in´s Hertogenbosch.

 De tekeningen

Als tekenaar heeft Jeroen Bosch een ongekend grote reputatie. Hij wordt beschouwd als de eerste Hollandse kunstenaar die de tekenkunst als een op zichzelf staande kunstvorm gebruikte. Hij schilderde veel religieuze schilderijen, maar zijn tekeningen hebben altijd een wereldlijk onderwerp.

Hij brak met de Hollandse traditie om te tekenen met een zilverpen. Geen enkele kunstenaar in Nederland had zo’n vrije stijl van tekenen. Hij gebruikte zijn pen op een spontane manier en tekende zoals de renaissance kunstenaars in Italië.

Indeling van zijn tekeningen

De tekeningen kunnen worden ingedeeld in drie groepen. Ten eerste, de composities om een paneel voor te bereiden, vervolgens kleine snelle schetsen en als laatste tekeningen die zijn uitgewerkt en het karakter hebben van een onafhankelijk kunstwerk.

Een aantal bekende tekeningen van Jeroen Bosch zijn “Het woud heeft oren, en het veld heeft ogen”, “Uilennest” en de “Boommens”. In deze tekeningen kun je zien hoe grandioos hij als tekenaar is.

Invloed in het heden

De invloed van het werk van Jeroen Bosch werkt door tot in het heden. Na 500 jaar, met een kleine nalatenschap blijft hij kunstenaars beïnvloeden. Juan Ibañez bijvoorbeeld, die een korte animatie maakte van het drieluik “De tuin der lusten”. Het is erg bijzonder omdat hij het kunstwerk leven en beweging geeft. Je kunt het zien op de website van El Pais van 3 juli 2012 met de onderstaande link.

http://cultura.elpais.com/cultura/2012/07/03/actualidad/1341313290_030041.html

Wist u dat?

  • Anders dan tegenwoordig is de uil in de Middeleeuwen een symbool voor zonde en waanzin. Het is één van de favoriete dieren van Jeroen Bosch en je kunt de uil bijna altijd in zijn werk terug te vinden.
  • In de zestiende eeuw kregen de monster van Jeroen Bosch een speciale naam: disparate , dwaasheid.
  • Jeroen Bosch liet geen dagboek of brieven na. Alles wat we te weten komen over zijn leven en kunstenaarschap komt uit kleine teksten in archieven van ’s Hertogenbosch en de verslagen van “Illustre Lieve Vrouwe Broederschap”.
  • De zeventiende-eeuwse edelman en dichter Francisco de Quevedo zei over het werk van Jeroen Bosch: Het is niets meer dan duivels, konten en braguetes.

Splitting and Fucking

In tijdschrift “Poetry Review” heb ik het gedicht “Splitting and Fucking” gelezen van de Amerikaanse dichteres Jodie Hollander.

Het gedicht speelt met de woorden Splitting en Fucking. Het gaat over pijn, verdriet en verlies, maar het gedicht is te krachtig om deprimerend te zijn. De stijl van Jodie Hollander is eenvoudig, eerlijk en komisch waardoor moeilijke situaties minder pijnlijk zijn.

Ze komt uit een muzikaal gezin en dit kun je zien in haar schrijfstijl. Als je het gedicht hardop leest merk je dat het een sterk metrum heeft en het accent automatisch op de pijnlijkste woorden ligt.
Het is overigens opvallend hoeveel er “gesplit” kan worden, onder andere een voordeur, een voorhoofd, een persoonlijkheid, een relatie… Het eerste deel spreekt me het meeste aan omdat het absurdistischer is dan het tweede deel. Misschien houd ik ook meer van Splitting…

Lees verder Splitting and Fucking

Toxisch tandplak

toxisch

Gestrest tandvlees

Vandaag had ik een afspraak bij de mondhygiënist en het was een enigszins vreemde zaak. Om te beginnen zien mijn tanden en tandvlees er goed uit voor iemand van mijn leeftijd, mooi zou je denken dan ben ik hier snel weg. Er waren toch een paar aandachtspunten. Om te beginnen heeft mijn tandvlees stress, het is rood op een aantal plaatsen, ik moet me dus meer ontspannen. Vervolgens zat er wat tandplak op mijn kies aan de binnenkant. Volgende keer beter poetsen zou mijn idee zijn. Zo simpel is het allemaal niet. Door mijn gestrest tandvlees en tandplak kan het plak snel toxische waarden aannemen. Als ik het niet binnen achtenveertig uur verwijder kan het tot problemen leiden, ontstoken tandvlees en gaatjes.

Foute positie

Toen hij begon met de behandeling liet hij de stoel erg ver zakken waardoor mijn hoofd ver naar beneden lag. Ik dacht direct dit is niet goed, er gaat te veel bloed naar mijn hoofd op deze manier. Waar hij nu met allerlei haakjes en machientjes bezig is. Hij merkte dat ik niet comfortabel lag, maar in plaats van de stoel wat meer omhoog te doen, moest ik ademhalen en het liefst door mijn neus.

Natriumfluoride

Door wat teruggetrokken tandvlees lag er een klein deeltje van de wortel bloot. Daarvoor bracht hij wat natriumfluoride aan. Ik had al een direct mijn twijfels, geen polonaise in mijn mond.
Lees verder Toxisch tandplak