Dode hoek

Na twee jaar was ik weer toe aan een nieuwe bril. Door mijn huidige bril zie ik erg slecht, steeds denk ik “Ik kan het echt niet zien”.

Opticiens vind ik altijd een malafide business. Mijn wens is één bril waarmee ik goed kan zien, zowel van dichtbij als van veraf. Ik hoef geen tweede bril gratis, ik wil gewoon één goede bril. Zou mogelijk moeten zijn, zou je zeggen.

De bril die ik nu heb is van Specsavers, daar koop ik nooit meer een bril. Bij de aanschaf word je goed geholpen maar daarna moet je niet meer terugkomen. Ik heb zeker een half uur moeten wachten voordat iemand een schroefje kon aandraaien. Je moet ook wachten op een plek in de winkel waar niemand je ziet zitten. Zodat klanten niet kunnen zien dat je eindeloos zit te wachten. Toen ik haar ook nog vroeg om even te kijken of de pootjes van de bril bijgesteld moesten worden, was dat echt teveel gevraagd. “Nee hoor, dat is niet nodig” zei ze zonder ook maar even goed te kijken. Na enig aandringen kreeg ik het antwoord dat ze daar nu geen tijd voor had, het was zo druk. Het was helemaal niet druk maar service verlenen dat brengt geen geld op. De boodschap was duidelijk, kom vooral niet meer terug.

 

Vandaag ben ik naar Pearl gegaan voor een nieuwe bril. Ze waren erg aardig maar om kort te zijn: het zijn een stelletje idioten. Zoals de hele opticienbranche uit idioten bestaat. Het probleem is altijd de glazen.

Nada je een montuur hebt uitgezocht, koop je de glazen. Dan begint de ellende. Ze hadden vier verschillende soorten glaspakketen variërend van brons tot diamant. Je zou denken dat je met de bronzen glazen prima ziet, geen krassen op het glas krijgt, geen dode hoek hebt. Die dode hoek vind ik nog het vreemdst. Niemand wil een bril waarin voor twee derde van het glas een dode hoek zit. Met je bril wil je gewoon goed kunnen zien en niet alleen als je recht vooruit kijkt. Het zou verboden moeten zijn dat ze je een bril verkopen met een dode hoek.

Het gemak waarmee de opticien de glazen aanprijst is onbegrijpelijk. Hij begint bij brons dan zilver vervolgens goud en eindigt bij diamant. Het is sowieso onjuist diamant zou platina moeten zijn. Eigenlijk zou hij bij diamant moeten beginnen. Dit zijn de beste glazen waarmee u alles goed kunt zien, dat is de standaard. Wilt u minder zien dan moet u goedkopere glazen kopen. Twee derde van de wereld is dan vaag, maar dat is uw keuze. Het is in ieder geval voordeliger. Mensen met weinig geld worden met zo’n kansloze bril opgescheept. Ik zou me dood schamen als opticien. Het kan natuurlijk ook nog zo zijn dat ik de duurste glazen heb gekocht maar waarvan de prijs en kwaliteit verhouding onevenredig is. Dat een kleine dode hoek niet vijf zo duur hoeft te zijn als een grote dode hoek. Nou ja, je merkt het al ik begrijp het eigenlijk niet. Hopelijk staat de bril oké en kan ik er goed mee zien.

 

Happy, happy meal

Gisteren was ik niet helemaal happy en ik dacht misschien kan een Happy Meal me weer wat opvrolijken. Normaal gesproken ga ik alleen op vakantie naar een Mc Donalds omdat het universeel is. De Mc Donalds in Spanje is wel anders dan in Nederland maar met de verschillen kan ik prima leven.

Wat ik gisteren zo leuk vond bij de Mc was het zelfbedieningspaneel. Het scrollen en allerlei opties aantikken, ik werd er helemaal blij van. Ik ontdekte ook steeds nieuwe opties, bijvoorbeeld frisdrank zonder ijsblokjes. Het was wel een overvloed aan mogelijkheden maar dat maakte het combineren nog leuker. Eerst wilde ik een Cheeseburger met medium friet en medium cola inclusief mayonaise. Toen wilde ik een Big Mac of toch misschien een Quarter Pounder? Wat zijn de opties van een Happy meal of Big Mac Menu? Kan ik dan andere uitgebreidere keuzes maken of juist niet? Zo was ik wel even bezig. Een groepje tieners zat achter mij te eten en die lagen dubbel van het lachen. “Die bejaarde snapt er echt helemaal niks van”. “Mevrouw, mevrouw u moet rechts op de hamburger drukken!” riep een jongen. “Dat weet ik ook wel, ik onderzoek alleen de opties!” was mijn antwoord. Wat me verbaasde was dat er niemand van Mc Donalds me kwam helpen. In de tijd dat ik met het apparaat stond te spelen, hadden er zeker vijf mensen hun bestelling kunnen doen. Ik werd er in ieder geval weer vrolijk van, patat erbij, cola medium zonder ijs, oh nee, annuleer bestelling, begin hier met bestellen….

Ik heb inmiddels de zelfbediening ontdekt en leef me helemaal uit. Bij de AH wil ik ook niet meer langs de kassa. Ik doe alles zelf wel.

Dit doet me overigens wel denken aan het filmpje het “Sample Abuser” van Larry David. Dat moet ik toch een keer uitproberen in een Nederlandse ijssalon. Eens kijken hoe ver ik kan gaan.

You‘re abusing your sampling privileges . Two samples the most. You can’t just go on sample after sample…”

 

Draagbare audio

Afgelopen week heb ik een Bose bluetooth speaker gekocht. Er komt mooi geluid uit, en omdat hij rond is 360 graden geluid. Een beetje irritant is dat de speaker kan praten. Ik word vriendelijk begroet: “Hallo accu 90%, verbonden met iPhone van Mayke en iPod touch van Mayke”. Mocht ik me alleen voelen dan praat in ieder geval de speaker nog tegen me.

Bij de Mediamarkt wilde niemand me helpen, wat moet zo’n bejaarde met een bluetooth speaker? Ik luisterde dus maar mee met andere klanten. Er was een meisje die een bamboe speaker wilde omdat dit beter was voor het milieu. Daar is dus ook een markt voor. Heel hypocriet koos ze voor een andere speaker omdat het geluid beter was. Een jongen wilde een JBL speaker omdat al zijn vrienden deze ook hadden en dan kon hij zijn speaker koppelen. Hierdoor krijg je een all-surround effect als je met je vrienden in het park zit. Uiteindelijk koos hij voor Sony omdat deze een disco-effect had, lampje op de maat van de muziek. Die wilde ik dus absoluut niet, ik zou er gek van worden van al die gekleurde, flikkerende lampjes.

Toen ik naar de muziek luisterde uit mijn speaker, dacht ik er ineens aan dat er in veertig jaar veel veranderd is op het gebied van draagbare muziek. Ik begon met een Walkman en ik heb nu een speaker. Was tot nu toe het apparaat waar de muziek “opstond” leidend, nu is de speaker draagbaar en leidend, de telefoon is een bron van de muziek. Hieronder een kort overzicht van de geschiedenis van de draagbare audio.

Walkman Sony 1979
Sony Walkman 1979. Een draagbare cassette speler met een kleine koptelefoon. 

 

Sony discman
Sony Discman 1990. Een draagbare cd speler. Met In-Ear koptelefoon

 

179-0-USB MP3 speler - 13154 Stick
Mp-3 speler 1998. Met de komst van digitale audiobestanden Mp-3. Een soort USB-stick om muziek mee af te spelen.
iPod_Classic_6th_Gen_L_1
Apple iPod 2001. Inmiddels de iPod Classic. De eerste draagbare media speler met een harde schijf. 
ipod nano 1st generation
Apple iPod nano 1e generatie 2005. Kleiner en hierdoor makkelijker mee te nemen. In 2010 kreeg ik het bericht van Apple dat de accu kon ontploffen en ik hem gratis kon omruilen voor een nieuw iPod nano.
apple ipod nano 6e generatie
Apple iPod nano 6e generatie 2010, vervangende iPod
ipod-touch
Apple iPod Touch 2007. Draagbare mediaspeler met een multi touchscreen. Opvolger van de iPod Classic. Kan in principe alles wat een iPhone kan alleen niet bellen.
Apple-iPod-Touch-32-Go-Bleu
Apple iPod Touch 6e generatie 2012 Gebruik ik nu voornamelijk om muziek mee te luisteren en als woordenboek.
iPhone-5c-yellow
Apple iPhone 5c 2013. Op aandringen van mijn familie, mijn eerste smartphone, ze wilde graag dat ik kon appen. Gebruik ik nu als wekker.
iPhone-5s
Apple iPhone 5se 2016. 
Bose Soundlink Revolve
Bose SoundLink Revolve. “Overal urenlang muziek luisteren, zelfs in de regen” 

 

De AH plaaggeest

Vorige week schreef ik een artikel over Miguel en zijn autistische dochter Maria. Hij vindt het erg vervelend als mensen boos naar hem kijken, in de zin van voedt je dochter eens op. Waarom kijk ik, als autist vaak boos naar normale mensen die hun normale kinderen niet opvoeden?

Vandaag was ik in de supermarkt en waren er drie kleine kinderen op blote voeten, in een oranje zwembroekje die door de supermarkt heen renden. De bijbehorende ouder was weer eens nergens te bekennen. Oké dacht ik, laat ik mijn ergernis omzetten in iets positiefs. Ik krijg punten als ik zo’n kind erger. Wegblokkeren 10 punten, tegen mijn mandje laten aanlopen 20 punten, met letsel (blauwe plek) 30 punten, struikelen 40 punten en hard huilen 50 punten.  Ze waren met zijn drieën en dat telde lekker op. De oudste scoorde vooral 30 punten omdat die het hardst rende, tja dan krijg je een blauwe plek als je tegen mijn mandje aanloopt. De jongste scoorde een paar keer 40 punten omdat hij nog niet zo goed kon lopen en mij niet kon ontwijken. De middelste scoorde alleen 20 en 30 punten. Ze scoorden zo vaak dat ik de tel kwijtraakte. Maar ze haalden zeker 200 punten. Het is niet gelukt om 50 punten te scoren, dat is jammer.

Ik hoopte erop dat ze uit mijn buurt zouden blijven na een paar aanvaringen maar dat is niet gelukt. De moeder van de kinderen heb ik boos aangekeken. Ze zei met een glimlach “Het is warm”. Hoef je je kinderen dan niet meer op te voeden? Verandert de hele supermarkt dan ineens in een speelplaats voor kinderen? Je moest ze eigenlijk net als een hond vastbinden bij de ingang van de supermarkt.

Bij het afrekenen gingen ze achter me in de rij staan! Ik zei tegen die kinderen dat ze moesten opzouten omdat ik er klaar mee was. Ineens kijkt iedereen mijn kant op. Ben ik een keer eerlijk is het ook weer niet goed. De moeder zei boos “Wat zeg je tegen mijn kinderen?!” Mijn antwoord, met een glimlach: “Het is warm” en ik draaide mijn rug naar haar toe.

Bevalt goed zo’n spel. Misschien moet ik een appie app zoeken voor het spel “de AH plaaggeest” zodat ik de puntentelling bij kan houden.

Larry David Argues with kids