De politie staakt of toch niet?

Politieagent op de fiets
Politieagent op de fiets

Gisteren zag ik steeds twee agenten op gammele damesfietsen over de Billstraat rijden. Meestal fietsen ze op een stoere mountainbike en dan lijkt het erop dat ze op straat zijn om de wet te handhaven. Zou er zoveel bezuinigd zijn bij de politie dat een fatsoenlijke fiets te duur is?

Als politiemannen op damesfietsen rijden dan heb ik er geen vertrouwen meer in. Je kunt toch niet hard fietsen op zo’n barrel. Iedere inbreker lacht zich dood, hij hoeft niet eens te gaan rennen. Hebben ze misschien een damesfiets omdat ze niet goed op en af kunnen stappen? Dan ben je echt aan pensioen toe. Zelfs de stadswachten rijden op betere fietsen en dat zijn nepagenten. Waarom ze  alleen maar op de Biltstraat blijven is ook een raadsel, zo gevaarlijk is het hier niet. Misschien is dat wel de reden want dan hoeven ze zeker niet actie te komen.

Nu staken ze, wanneer gaan ze dan handhaven? Of in gewoon Nederlands: aan het werk. In principe grijpen ze alleen in bij misdrijven. Als ik roep “Jullie lijken een stelletje nichten op die fietsen” dan denk ik dat ze niet in actie komen. Ik geef alleen mijn mening en dat mag in dit land.

Ze grijpen waarschijnlijk wel in als ik roep: “Eh stelletje nichten, pak me dan als je kan!!!” Dat is een  provocatie en belediging van een ambtenaar in functie. Het is echter geen misdrijf, alleen maar een overtreding. Zo kan een staking tot verwarrende situaties leiden. Ik krijg de neiging om allerlei dingen uit te proberen: door rood fietsen, peuters vastbinden aan een lantaarnpaal, op een chihuahua  stampen of om uit zoveel mogelijk fietsen het voorwiel te halen. Zo bedenkt eens mens nog eens wat. Dan hebben de agenten op de Biltstraat in ieder geval wat te doen. Of fietsen ze dan door naar een andere rustige straat?

Yihaa

burka babe

Afgelopen week zag ik een vrouw fietsen met een niqaab aan op een rode omafiets. Het was een vreemd gezicht. Ze had moeite met haar gezichtsbedekking die door de wind steeds omhoog waaide. De compleet bedekte moslimas blijven me fascineren. Hoe kom je tot de beslissing om een niqaab aan te doen? Is het een soort van openbaring of gaat het geleidelijk. De eerste keer dat ik het zag was in Londen zo’n twintig jaar geleden. Ik vond het prachtig, de zwarte wapperende stof en de zwarte handschoentjes waarmee ze haar twee kinderen vasthield. Het was als een godin uit een sprookje, een betoverende onschuld. Ik wist toen nog niet dat het een moslima was.

Hopelijk heeft de fiets jasbeschermers anders komt haar kleding tussen de spaken en voor je het weet rijdt ze rond met een gescheurde niqaab. Ik vraag me altijd af wat ze onder de niqaab dragen. Alleen maar latex lingerie? In dat geval moet je wel extra voorzichtig zijn, als je kleding dan scheurt loop je ineens half naakt rond. Iedereen heeft weleens de vervelende droom dat je naakt bent in een groep geklede mensen. Ik vraag me nu ineens af of nudisten die dromen dat ze naakt zijn dit ook als vervelend ervaren, maar dit terzijde. Deze gedachtegang geeft overigens wel de uiterste van onze samenleving weer. Volledig bedekt of compleet naakt. In deze context is het bizar dat nudisme alleen is toegestaan op bepaalde plekken en alleen als recreatie.

Zelf vind ik het een mooi voorbeeld van de samensmelting van twee culturen, onze Nederlandse omafiets met de Islamitische cultuur.

Het aantrekken van een niqaab

Uit is goed voor u! Het Gevangenis arrangement

Vorige week heb ik bloed laten prikken in het Diakonessenhuis. Het bloedpriklab was enigszins ontregeld door een gedetineerde. De man werd bewaakt door twee bewapende cipiers en hij zat met zijn armen vastgeketend aan de stoel ook zijn benen waren geboeid. Het was voor hem natuurlijk een leuk uitje. Zo komt hij nog eens ergens en door moppen te tappen met de bewakers werd de wachttijd gevuld.

De gedetineerde zat niet in de wachtruimte maar in een behandelkamer omdat hij anders niet goed beveiligd kon worden. Hij had geen nummertje getrokken en hierdoor was het onduidelijk wanneer hij aan de beurt was. De sfeer was gespannen, het leek erop dat niemand hem durfde te prikken.

Na enige tijd klaagden mensen omdat hij een behandelkamer bezet hield. Een man werd boos en zei: “Hij hoeft vandaag nergens meer naar toe. Ik heb wel wat beters te doen dan hier te wachten”. Ik dacht ”Nou ja, terug naar de gevangenis, dat moet hij in ieder geval”. Een andere man was een stuk minder subtiel en zei “Het is gvd een schande dat ik hier langer moet wachten door dat stuk tuig!”

Eindelijk was ik aan de beurt. Ik vond het eng dat hij in de behandelkamer recht tegenover me zat en steeds naar me keek. De laborante was behoorlijk gestrest, in plaats van drie buisjes bloed had ze er maar één. Ze moest hierdoor nog een keer prikken. Ik vroeg aan haar of er vaker gedetineerden kwamen. Ze had zelf een keer bloed geprikt bij een man uit de gevangenis. Hij had tegen haar gezegd: “Je prikt toch wel in één keer goed, anders…”. Ze flapte er uit “Hoezo anders, wat ben je van plan met je armen vastgeketend aan je stoel”. Achteraf gezien vond ze haar reactie niet zo verstandig. Je weet immers nooit wat iemand op zijn kerfstok heeft.

Toch zag ik een positief scenario. Misschien is een driedaags arrangement in de gevangenis een goed idee. Overnachting met volpension, roomservice, dvdspeler, honderd tv zenders, internet, fitnessruimte met uitzicht op tralies, wat wil een mens nog meer. Tijdens het luchten een interculturele uitwisseling. Je leert er vast ook nuttige dingen, hoe je hennep kweekt, een ramkraak plant en hoe je zwart geld, wit wast. Het is wel een nadeel dat je naar het toilet moet in je eigen cel. Dat lijkt me erg vervelend. Hopelijk mag je er dan even uit. Dat verpest natuurlijk wel de all inclusief experience.

Het arrangement is dan als volgt:

Een compleet weekendje uit.

Wat een heerlijk vooruitzicht! Met dit gevangenis arrangementen zit je helemaal goed.

Het complete arrangement bestaat uit:

  • Twee overnachtingen in éénpersoonscel
  • Drie maaltijden per dag in deze toplocatie.
  • Leuk uitje

Dit arrangement kost slechts €99,- per persoon, inclusief de éénpersoonscel toeslag. Je kunt kiezen uit één van deze top gevangenissen: Bijlmer in Amsterdam, PI Haaglanden in Scheveningen, Koepelgevangenis in Haarlem of de rustieke gevangenis in Veenhuizen. Hoe leuk is dat!

Je ontvangt een voucher voor een superleuke activiteit in de gevangenis. Bijvoorbeeld wasknijpers maken, kerstpakketten samenstellen of kratten in elkaar zetten. Echt een all inclusive experience!

Heb je het beeld te pakken? Wacht niet langer en boek!

Belangrijk:

  • Feestdagen en bachelorparties zijn uitgezonderd.
  • De huishoudelijke reglementen van de verschillende gevangenissen zijn van toepassing

Nijntje mania

selfmade Nijntje

In het Centraal Museum is er een tentoonstelling over Nijntje die dit jaar zestig is geworden. Over zeven jaar gaat ze met pensioen en dat heeft ze wel verdiend. Het moet vreselijk zijn om een konijn te zijn dat zo populair is. Bij de ingang van het museum verzamelen zich dagelijks tientallen kleine hooligans met hun families. De kinderen leven zich uit en ook de ouders voelen zich weer jong. Ze gooien net zo hard houten blokken naar hun kinderen als de kinderen naar Nijntje blokken gooien. Zo vindt één ieder een slachtoffer om zijn agressie op bot te vieren. Wie dacht dat het allemaal idyllisch en vreedzaam was, want daarom is ons konijn zo populair, komt bedrogen uit, het gaat er hard aan toe. Ik geloof niet dat Dick Bruna ooit heeft gedacht dat het konijn zo zou verloederen. In de winkel gaat het gevecht verder. Kinderen die hun zakken vullen met allerlei Nijntje prullaria; wasknijpers, bordjes, kopjes, spaarpotten, boekjes, slabbetjes, messen, vorken en nog veel meer. De ouders schudden hun kinderen uit voordat ze naar huis gaan.

In het restaurant kunnen de kleintjes een konijnenbroodje eten, de ogen worden er als eerste uitgepulkt om vervolgens met een venijnige hap de oren af te bijten. Ach wat een leed! Gelukkig is hier de verloedering niet zo erg als in Japan. Daar zijn volwassen vrouwen helemaal verliefd op haar. In menig love hotel is er een “konijntje speelkamer”, waar de meesteres, verkleed als konijn, haar man met Nijntje prikkers bewerkt. “Fifty Shades of Grey” is er niets bij. Ik zelf krijg ook wilde fantasieën omdat ik word overspoeld door het konijn en haar, de hele dag door krijsende aanhangers. De kop wil ik van haar romp afrukken. Beste lezer u hoeft niet bang te zijn dat de kleintjes hierdoor geshockeerd zullen zijn want in de kinderslaapkamers wordt ze nog veel hardhandiger behandeld.

Gelukkig krijgt ze haar eigen museum waar voortdurend bewaking zal zijn zodat ze rustig oud kan worden.

Maria verschijning in Sevilla

Tijdens mijn vakantie in Sevilla verscheen de Maagd Maria aan een pastoor. Ik was een kerk aan het bekijken en hoorde de pastoor vertellen over zijn ervaring. Voor de derde keer in zijn leven was Maria aan hem verschenen. Nog geen dag was ik in Sevilla of Maria liet van zich horen.

De verschijning
De pastoor was op zijn hoofd gevallen en lag enige tijd bewusteloos in het ziekenhuis. Rond negen uur ’s avonds verscheen Maria en de pastoor voelde zich weer helemaal opgeknapt. De dokters hadden hem onderzocht en konden niets meer vinden. Om Maria te bedanken was er een dag later een extra kerkdienst. Hij vertelde dat hij zijn leven in de handen van God legde, als hij zou zijn overleden door de val dan had hij daar vrede mee. Door de verschijning van Maria was het voor hem duidelijk dat zijn taak op aarde nog niet was volbracht. De pastoor had met de Aartsbisschop de openbaring besproken en die was van mening dat het een authentieke verschijning was. De ene verschijning is immers de andere niet. Het is meer dan geloven, ook de kerk wil harde bewijzen.

Kerkdienst
Het was een boeiend geheel, de pastoor in euforie en een misdienaar die net zo gebocheld was als quasimodo. Tijdens de kerkdienst had ik alle tijd om de kerk goed te bekijken. Ik ben niet te communie gegaan omdat ik geen overtuigde katholiek ben. De gebeden brabbelde ik zo goed als mogelijk mee. Om liefde voor je medemens te tonen moest er wel even geknuffeld worden. Gelukkig werd ik snel omarmd door een oude Spaanse vrouw en hoefde ik de griezelige man naast me niet te omhelzen.

Taxi
Dezelfde dag was ik helemaal verdwaald en ik besloot om een taxi naar mijn hotel te nemen. Sevilla is een prachtige stad maar de joodse wijk is een doolhof waarin je makkelijk de weg kwijt raakt. Met de taxichauffeur had ik een interessant gesprek over de Maria verschijning. Hij was verbaasd dat ik als nuchtere Nederlandse het geloofde. Mijn geloof was een praktische keuze om zo het gesprek gaande te houden. Juist omdat ik het niet geloof vind ik het fascinerend, maar dat terzijde. De chauffeur vertelde me dat Maria in Andalusië regelmatig verschijnt en er veel huilende Mariabeelden zijn. Hij kwam uit Noord-Spanje en vond dat ze in het zuiden een hysterische geloofsbeleving hadden. Als Maria meer dan regelmatig verschijnt, wordt het ook wat ongeloofwaardig.

Wenende Maria
Na deze Maria verschijning heb ik mijn vakantiebudget niet besteed aan een Mariabeeld maar aan twee oude prenten. Voor je het weet heb ik een huilende Maria. Daar moet ik dan mee naar de Aartsbisschop om het te laten onderzoeken. Zijn het echte tranen of iets anders, hars bijvoorbeeld. Mijn huis wordt een bedevaartsoord, met name als het beeld alleen maar huilt in mijn nabijheid.
Één ding is dan wel duidelijk; dat mijn taak op deze aarde nog niet af is.

Brunssum
Een huilende Maria is mogelijk in ons nuchtere Nederland. In het onderstaande artikel “De wenende Maria” gepubliceerd in Trouw in 1995 wordt geschreven over de huilende Maria van Brunssum.

http://www.trouw.nl/tr/nl/5009/Archief/article/detail/2702993/1996/07/03/De-wenende-Maria.dhtml

Volkscultuur
In de online database van het Meertens Instituut staat meer informatie over het Wenende Mariabeeld in Brunssum (Brunssum, O.L. Vrouw van Fatima)

Samenvatting

Particulier huisheiligdom, in juni 1995 ontstaan na het verschijnen van ‘bloedtranen’ op een Mariabeeldje. Ondanks de kerkelijke onderzoeken en de terughoudendheid van de kerk, blijven er bedevaartgangers komen, die er van overtuigd zijn dat op deze plaats Maria opnieuw haar verdriet over het verval in de wereld kenbaar heeft gemaakt. Het is niet onwaarschijnlijk dat de cultus rond de bloedwenende madonna van Civitavecchia (It.) in 1995 en de grote aandacht van de media hiervoor, van invloed zijn geweest op het ontstaan van deze cultus

http://www.meertens.knaw.nl/bedevaart/bol/plaats/1109