De AH plaaggeest

Vorige week schreef ik een artikel over Miguel en zijn autistische dochter Maria. Hij vindt het erg vervelend als mensen boos naar hem kijken, in de zin van voedt je dochter eens op. Waarom kijk ik, als autist vaak boos naar normale mensen die hun normale kinderen niet opvoeden?

Vandaag was ik in de supermarkt en waren er drie kleine kinderen op blote voeten, in een oranje zwembroekje die door de supermarkt heen renden. De bijbehorende ouder was weer eens nergens te bekennen. Oké dacht ik, laat ik mijn ergernis omzetten in iets positiefs. Ik krijg punten als ik zo’n kind erger. Wegblokkeren 10 punten, tegen mijn mandje laten aanlopen 20 punten, met letsel (blauwe plek) 30 punten, struikelen 40 punten en hard huilen 50 punten.  Ze waren met zijn drieën en dat telde lekker op. De oudste scoorde vooral 30 punten omdat die het hardst rende, tja dan krijg je een blauwe plek als je tegen mijn mandje aanloopt. De jongste scoorde een paar keer 40 punten omdat hij nog niet zo goed kon lopen en mij niet kon ontwijken. De middelste scoorde alleen 20 en 30 punten. Ze scoorden zo vaak dat ik de tel kwijtraakte. Maar ze haalden zeker 200 punten. Het is niet gelukt om 50 punten te scoren, dat is jammer.

Ik hoopte erop dat ze uit mijn buurt zouden blijven na een paar aanvaringen maar dat is niet gelukt. De moeder van de kinderen heb ik boos aangekeken. Ze zei met een glimlach “Het is warm”. Hoef je je kinderen dan niet meer op te voeden? Verandert de hele supermarkt dan ineens in een speelplaats voor kinderen? Je moest ze eigenlijk net als een hond vastbinden bij de ingang van de supermarkt.

Bij het afrekenen gingen ze achter me in de rij staan! Ik zei tegen die kinderen dat ze moesten opzouten omdat ik er klaar mee was. Ineens kijkt iedereen mijn kant op. Ben ik een keer eerlijk is het ook weer niet goed. De moeder zei boos “Wat zeg je tegen mijn kinderen?!” Mijn antwoord, met een glimlach: “Het is warm” en ik draaide mijn rug naar haar toe.

Bevalt goed zo’n spel. Misschien moet ik een appie app zoeken voor het spel “de AH plaaggeest” zodat ik de puntentelling bij kan houden.

Larry David Argues with kids

 

Contactloos winkelen

fullsizeoutput_523
Combineren mogelijk

Bij een AH in de buurt hebben ze een experiment met zelf je boodschappen scannen. Het leek me erg prettig omdat ik dan niet meer langs een kassa hoef waar één of andere caissière aan mijn hoofd zeurt. Ik begon enthousiast met het scannen van mijn boodschappen.

Het ging al mis bij mijn eerste aankoop. Twee meloenen voor €2,09 combineren mogelijk. Eerlijk gezegd begrijp ik helemaal niks van dat combineren. Je hebt twee soorten meloenen, een Galia meloen en een Cantaloupe en de ene is duurder dan de andere. Er zijn teveel opties waardoor ik niet meer wist wat ik moest doen. Je kunt twee goedkope meloenen kopen of twee dure meloenen. Tot zover begrijp ik het nog. Als je één meloen scant krijg je op je scherm de tekst: “U loopt een bonusaanbieding mis 1+1 gratis”. Het meest ideale is om één goedkope meloen en één dure te kopen voor de prijs van één goedkope meloen. Dat suggereert de afbeelding bij de aanbieding ook. Maar dat gaat niet, je betaalt dan twee dure meloenen. Dat is niet eerlijk omdat je dan tachtig cent meer betaalt voor de goedkope meloen, namelijk €2,89 in het totaal. Ik overwoog nog even om gewoon twee goedkope meloenen te scannen waarvan er dan één de dure zou zijn. Maar ja, dat is fraude. Ik dacht “Weet je wat, zoek het uit met je meloenen”. Door mijn handscanner waren ze wel gescand. Verwijderen ging gelukkig eenvoudig  De vraag was ook nog waar ik de meloenen moest scannen want er zat geen streepjescode op. De code zat op het bord waar de aanbieding op stond. Onhandig. Bij de salades, koeken en ijsjes kreeg ik ook de melding dat ik een aanbieding misliep. Reden om het niet te kopen.

Nadat ik alles had gescand wilde ik afrekenen, contactloos wel te verstaan. Ik stond voor een scherm met allerlei vage opdrachten. Ik begreep er echt niks van. Daar ging het fout. Een meisje bij de handscanners wilde me helpen, weg was mijn kans om contactloos te winkelen. Ik had veel meer contact dan dat ik bij de kassa had gehad. Ze ging me alles uitleggen en controleerde of ik alle boodschappen wel gescand had. Vervolgens komt er een bonnetje uit het apparaat. Ik hoef nooit een bon, verkreukelde de bon direct en stopte hem in mijn broekzak. Tot mijn ongenoegen bleek dat je het bonnetje moest scannen bij het verlaten van de winkel. Door de kreukels kon de bon niet meer gescand worden. Daar kwam het behulpzame meisje weer in beeld. “Mevrouw, dat moet u niet meer doen want dan gaat het poortje niet open.” Daar was ik zelf al achter gekomen. Gelukkig opende ze het poortje en kon weg bij de AH. Het is echt een systeem van niks en zeker niet contactloos.

 

Bonus hel(p)

Afgelopen week was ik bij de Albert Hein en ik was mijn bonuskaart vergeten. Ik dacht dat kunnen ze bij de kassa wel “regelen”. Zonder kaart krijg je geen korting dus ik vroeg aan de caissière of zij een mogelijkheid had om het op te lossen. “Dan moet u aan mij vragen of ik een bonuskaart wil intoetsen”. “Ja, dat is fijn”. Bij het afrekenen vroeg ze aan me “Wilt u korting?”. “Ja” “Dan moet u aan mij vragen of ik een bonuskaart wil intoetsen” “Ja dat is oké”. Toen werd ze harstikke boos “Nu heeft u het nog steeds niet aan me gevraagd”. Mijn antwoord was dat ik het niet begreep. “U moet aan mij vragen of ik een bonuskaart wil intoetsen!!!!” Ik stond helemaal perplex bij de kassa, wat is hier het probleem???? Waarschijnlijk dat ik letterlijk moest vragen of ze een bonuskaart wilde intoetsen. Inmiddels was ik zo gestrest dat ik stond te kloten met mijn pinpas. De rij achter mij werd alleen maar langer. Oh, help! Het hoofd van  de caissière was intussen van rood naar paars verkleurd. “Wilt u de bon!” “Nee” antwoordde ik snel, ik wil hier weg. “Bedankt en nog een fijne avond” schreeuwde ze naar me. Toen ik langs de klantenservice liep dacht ik, “Ik ga vragen wat hier in godsnaam aan de hand is”. Maar goed, ik was mijn bonuskaart vergeten en dat was het begin van het probleem.

Inmiddels heb ik vijf bonuskaarten. In elke portemonnee en rugzak zit een kaart. Zo heb ik er altijd één bij me. Gelukkig waren die gekke hamsters er niet, dat was weer een meevaller.

Weg is Harry Piekema en de hamsters dan…

Groot nieuws was het; Harry Piekema gaat weg bij de Appie. Ik was inmiddels al op Harry uitgekeken, mooi dat hij weggaat. In stilte hoopte ik dat de hamsters ook weg zouden gaan. Er was immers altijd een mooie samenwerking in de reclames; hamsters en Piekema, Hollands glorie.

Hamsters in actie

Vandaag kwam ik bij de Albert Hein en direct zag ik de hamsters op de grond geplakt. Ik kon mijn impuls om heel hard op ze te stampen met moeite onderdrukken. Om de hoek is het psychiatrisch ziekenhuis, dus niet de juiste plaats voor afwijkend gedrag. Of misschien toch wel. Ik probeerde zoveel mogelijk te letten op de producten waardoor ik de hamsters niet zo goed zou zien. Maar dat viel nog niet mee, hamsters, hamsters en nog eens hamsters, overal hamsters, help!

De lege flessen met statiegeld moest ik nog inleveren bij de automaat. Ik vond dat ik lekker bezig was, totdat de automaat piepte en ik een rood waarschuwingsteken zag met de knipperende tekst: “flessen niet gooien”. Wat een erg fijngevoelig apparaat, zo was er ook geen lol meer aan. Ik vroeg me wel af wat er zou gebeuren als ik de flessen nog sneller er in zou gooien. Misschien schieten ze dan terug de winkel in. En ja hoor daar is de oplossing voor de hamsterplaag, een geavanceerde hamsterkanon zodat ze om je oren vliegen. Niet alleen op de tv maar ook in het echt.